بررسی نقش هوش هیجانی معلمان در پیشرفت تحصیلی و بهزیستی روانشناختی دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش هیجانی معلمان در پیشرفت تحصیلی و بهزیستی روانشناختی دانش آموزان دوره ابتدایی شهر تبریز انجام شد. این پژوهش از نظر روش، توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری آن را کلیه معلمان دوره ابتدایی شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ تشکیل دادند که از میان آنان ۱۹۲ معلم به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای چندمرحله ای انتخاب شدند و به ازای هر معلم، پنج دانش آموز، در مجموع ۹۶۰ دانش آموز، مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از پرسشنامه هوش هیجانی بار-آن، پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف و معدل تحصیلی دانش آموزان گردآوری و با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون گام به گام و تحلیل مسیر تحلیل شدند. یافته ها نشان داد بین هوش هیجانی معلمان و پیشرفت تحصیلی (r=۰٫۳۴) و نیز بین هوش هیجانی معلمان و بهزیستی روانشناختی دانش آموزان (r=۰٫۴۵) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (p<۰٫۰۱). مولفه های هوش بین فردی، هوش درون فردی و خلق عمومی، به ترتیب، ۱۷٫۶ درصد از واریانس پیشرفت تحصیلی و ۲۶ درصد از واریانس بهزیستی روانشناختی را تبیین کردند. همچنین، تحلیل مسیر نشان داد هوش هیجانی معلمان از طریق کیفیت رابطه معلم-دانش آموز، مدیریت کلاس و جو عاطفی کلاس بر پیامدهای دانش آموزان اثر می گذارد. مدل نهایی به ترتیب ۲۳ و ۳۴ درصد از واریانس پیشرفت تحصیلی و بهزیستی روانشناختی را تبیین کرد و از برازش مطلوبی برخوردار بود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی معلمان ، پیشرفت تحصیلی ، بهزیستی روانشناختی ، دانش آموزان ابتدایی ، رابطه معلم-دانش آموز