الگوی مدیریت امنیت یکپارچه در مدرسه؛ پیوند ایمنی کالبدی و امنیت روانی

پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتباریابی الگوی مدیریت امنیت یکپارچه در مدارس انجام شده است؛ الگویی که ایمنی کالبدی-ساختاری را با امنیت روانی در یک چارچوب منسجم پیوند می دهد. پژوهش در پی آن است که ابعاد و مولفه های کلیدی این الگوی یکپارچه را شناسایی و برازش آن را در بستر مدارس کشور تایید کند. طرح پژوهشی از نوع آمیخته اکتشافی متوالی است. در مرحله کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۸ نفر از خبرگان آموزشی، مدیران مدارس و مشاوران مدرسه که به صورت هدفمند تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند انجام گرفت و داده ها از طریق تحلیل مضمون تجزیه وتحلیل شدند. در مرحله کمی، پرسشنامه محقق ساخته اعتباریابی شده از طریق تحلیل عاملی تاییدی در میان ۳۲۰ نفر از مدیران و معلمان مدارس که با نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند توزیع شد. یافته ها شش مقوله اصلی را آشکار کرد: زیرساخت امنیت کالبدی، اقلیم ایمنی روانی، پروتکل های مدیریت بحران، اعتماد بین فردی، حاکمیت مشارکتی، و سیستم پایش و بازخورد. نتایج تحلیل عاملی تاییدی برازش مطلوب مدل پیشنهادی را تایید کرد (ریشه میانگین مربعات خطای تقریب = ۰۵۱/۰؛ شاخص برازش تطبیقی = ۹۴/۰). نتایج نشان می دهد که ابعاد امنیت کالبدی و روانی مستقل از یکدیگر نیستند و تاثیر متقابل معناداری بر هم دارند؛ به گونه ای که هر سیاست امنیتی مدرسه که یکی از این دو بعد را نادیده بگیرد، از نظر ساختاری ناقص خواهد بود. این الگوی یکپارچه چارچوبی کاربردی برای مدیران مدارس و سیاست گذاران آموزشی فراهم می آورد تا نظام های امنیتی جامع را طراحی، اجرا و ارزیابی کنند.

کلیدواژه ها:

مدیریت امنیت یکپارچه ، ایمنی کالبدی ، امنیت روانی ، مدرسه ، حاکمیت مشارکتی ، الگوی مفهومی