بررسی تربیت آموزشی دانش آموزان با رویکرد مهارت محور :راه کارهای برای ارتقای کیفیت یادگیری درکلاس درس

پژوهش حاضر با هدف تبیین ضرورت و اثربخشی رویکرد مهارت محور در نظام آموزشی، به واکاوی راهکارهای ارتقای کیفیت یادگیری در محیط کلاس درس می پردازد. در این راستا، با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر مطالعات اسنادی، روند انتقال از آموزش حافظه محور به سمت یادگیری فعال و کاربردی مورد بررسی قرار گرفته است. مدل تحلیل این پژوهش بر پایه ترکیب نظریه های ساختن گرایی و یادگیری مبتنی بر شایستگی استوار است تا ضمن شناسایی چالش های موجود، بستری برای تحول در روش های تدریس فراهم آورد. نتایج نشان می دهد که ادغام آموزش های عملی با سرفصل های درسی، نقش بسزایی در افزایش انگیزه، تفکر انتقادی و توانمندی عملی دانش آموزان ایفا می کند. همچنین شواهد حاکی از آن است که تغییر نقش معلم از متکلم وحده به تسهیل گر و طراحی تکالیف پروژه محور، شاخص های کیفیت آموزشی را به طور معناداری بهبود می بخشد. در نهایت، بر پایه یافته ها، ایجاد بستر تعاملی، استفاده از ابزارهای هوشمند در کنار یادگیری اجتماعی برای نهادینه سازی مهارت های نرم و سخت پیشنهاد می گردد. این پژوهش تاکید می کند که بازطراحی محیط یادگیری با محوریت مهارت آموزی، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای آماده سازی دانش آموزان جهت مواجهه با چالش های دنیای مدرن است.

کلیدواژه ها:

رویکرد مهارت محور ، کیفیت یادگیری ، یادگیری فعال ، تسهیل گری ، ساختن گرایی ، شایستگی های دانش آموزی