طراحی الگوی تربیت آموزشی مبتنی بر فضای مجازی ،هوش مصنوعی وارزشیابی روان شناختی

پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی تربیت آموزشی مبتنی بر فضای مجازی، هوش مصنوعی و ارزشیابی روانشناختی، در پی تلفیق نظاممند فرصتهای فناورانه با اصول رشد همهجانبه فراگیران است. این مطالعه از نظر هدف، بنیادیکاربردی و از نظر شیوه، کیفی با رویکرد تحلیل اسنادیتوصیفی به شمار میرود. روند پژوهش شامل شناسایی و گردآوری منابع معتبر علمی، مقالات، پژوهشها و اسناد کتابخانهای مرتبط با سه حوزه فضای مجازی، هوش مصنوعی و ارزشیابی روانشناختی بود. مدل تحلیل مطالب، تحلیل محتوای کیفی با کدگذاری باز و محوری (تحلیل مضمونی) است که طی آن دادهها در مقولههایی چون ارزشیابی سازگار، بازخورد آنی، شخصیسازی یادگیری، تشخیص زودهنگام دشواریهای یادگیری، اضطراب و افت انگیزش، ملاحظات اخلاقی و فرصتها و چالشها ساماندهی شدند. یافتهها نشان داد فضای مجازی و هوش مصنوعی میتوانند ارزشیابی را از حالت ایستا به فرایندی پویا، پیوسته و شخصیشده تبدیل کنند و زمینه شناسایی بههنگام نیازهای شناختی و عاطفی یادگیرندگان را فراهم آورند. الگوی پیشنهادی، متشکل از لایههای زیرساخت فناورانه، سنجش هوشمند، پایش روانشناختی و مداخله تربیتی انسانی، ترسیم شد. نتایج حاکی از آن است که کاربست اثربخش این الگو مستلزم حضور معنادار انسان، تدوین چارچوبهای اخلاقی، سواد دیجیتال معلمان و حفظ جایگاه معلم و مشاور است. در عین حال، سوگیری الگوریتمی، تهدید حریم خصوصی، کاهش تعامل انسانی و وابستگی فناورانه از مهمترین چالشها شناسایی شدند. بر این اساس، فناوری باید مکمل نقش تربیتی انسان باشد نه جایگزین آن.

کلیدواژه ها:

تربیت آموزشی ، فضای مجازی ، هوش مصنوعی ، ارزشیابی روانشناختی ، تحلیل محتوای کیفی ، الگوی تربیتی ، ملاحظات اخلاقی