افراطی گری دینی و آموزش: نقش تربیت در پیشگیری از رادیکالیسم

افراطی گری دینی به عنوان یکی از چالش های جدی جوامع معاصر، توجه پژوهشگران و سیاست گذاران را به نقش آموزش در پیشگیری از این پدیده معطوف ساخته است. این مقاله با رویکرد تحلیلی-توصیفی به بررسی رابطه میان آموزش و افراطی گری دینی می پردازد و استدلال می کند که نظام های آموزشی می توانند با اتخاذ رویکردهای تربیتی مبتنی بر اعتدال، تفکر انتقادی و گفت وگوی بین فرهنگی، به عنوان ابزاری موثر در مقابله با افراطی گری عمل کنند. یافته ها نشان می دهد که تحول آموزش دینی از الگوی القایی-تحمیلی به الگوی گفت وگویی-شمول گرا، تقویت سواد رسانه ای و دیجیتال، و ترویج ارزش های شهروندی جهانی، از مهم ترین راهبردهای پیشگیرانه در این حوزه به شمار می روند. با این حال، اجرای این راهبردها با چالش هایی همچون مقاومت نهادهای سنتی، کمبود معلمان کارآمد و ضعف محتوایی مواجه است. مقاله با ارائه پیشنهادهایی برای اصلاح برنامه های درسی و توانمندسازی معلمان، بر ضرورت بازنگری بنیادین در سیاست گذاری آموزشی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

افراطی گری دینی ، آموزش ، تربیت اعتدالی ، تفکر انتقادی ، پیشگیری از رادیکالیسم