تحلیل ظرفیت های تربیتی روزنامه نگاری دانش آموزی در دوره ابتدایی: رویکردی جامع در توسعه سواد رسانه ای و مهارت های قرن بیست ویکم

در عصر سلطه رسانه های دیجیتال و انفجار اطلاعاتی، ضرورت گذار از «سواد سنتی» (توانایی خواندن و نوشتن) به «سواد انتقادی» (توانایی تحلیل، نقد و تولید محتوا) در سال های نخست آموزش بیش از هر زمان دیگری احساس می شود. روزنامه نگاری دانش آموزی به عنوان یک رویکرد یادگیری مبتنی بر پروژه (Project-Based Learning)، بستری منحصربه فرد برای توسعه مهارت های عصب-زبان شناختی، سواد رسانه ای و مهارت های اجتماعی-عاطفی فراهم می آورد. هدف پژوهش حاضر، تبیین ابعاد این پدیده و ارائه چارچوبی عملیاتی برای پیاده سازی آن در نظام آموزشی است. با تحلیل مدل های موفق بین المللی نظیر Lafayette Kid News و Tyler Tomcat Times، نتایج نشان می دهد که مشارکت در تولید نشریه، علاوه بر تقویت مهارت های نوشتاری، منجر به ارتقای عاملیت شناختی، تقویت تفکر انتقادی و توسعه هویت اجتماعی در کودکان می گردد. در نهایت، این مقاله با پیوند دادن این رویکرد به اهداف سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، استراتژی هایی را برای ادغام روزنامه نگاری در برنامه درسی فارسی و ایجاد شبکه های حمایتی در مدارس پیشنهاد می دهد تا دانش آموزان از مصرف کنندگان منفعل به تولیدکنندگان آگاه رسانه تبدیل شوند.

کلیدواژه ها:

روزنامه نگاری دانش آموزی ، سواد رسانه ای ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، مهارت های قرن بیست ویکم ، عاملیت کودک ، تفکر انتقادی