موانع و راهکارهای توسعه کارآفرینی در هنرستان های تخصصی کشاورزی

یافته ها نشان می دهد که موانع اصلی در ابعاد ساختاری (قوانین ناکارآمد)، آموزشی (عدم انطباق با نیاز بازار) و فرهنگی (ترس از ریسک) طبقه بندی می شوند. این مقاله ضمن معرفی «الگوی شبکه پویا کارآفرینی کشاورزی»، راهکارهایی را در سه سطح مدرسه، منطقه و ملی پیشنهاد می کند. نتایج بیانگر آن است که پیوند میان صنعت، دانشگاه و هنرستان، با تمرکز بر شایستگی های دیجیتال، کلید اصلی موفقیت در توسعه کسب وکارهای کشاورزی دانش بنیان است. علاوه بر ابعاد آموزشی، این پژوهش بر ضرورت همگرایی میان نیازهای متغیر بازار کار مدرن و ساختارهای سنتی هنرستان های کشاورزی تاکید می ورزد. در واقع، شکاف موجود میان دانش تئوریک ارائه شده در کتب درسی و نیازهای عملیاتی در مزرعه های هوشمند و کسب وکارهای نوپا، یکی از محورهای اصلی تحلیل در این مقاله است. ما استدلال می کنیم که بدون گذار از مدل «آموزش محور» به مدل «کارآفرین محور»، پتانسیل عظیم دانش آموزان این رشته برای احیای کشاورزی پایدار در کشور هدر خواهد رفت و این پژوهش تلاش می کند نقشه راهی برای عبور از این بن بست ارائه دهد. همچنین، این مقاله با رویکردی انتقادی به بررسی نقش سیاست گذاری های کلان و استقلال مدیریتی هنرستان ها می پردازد. ما معتقدیم که توسعه کارآفرینی تنها با تزریق بودجه محقق نمی شود، بلکه نیازمند تغییر در فرهنگ سازمانی و باورهای معلمان و والدین است. با تحلیل داده های کیفی و کمی، این مقاله چارچوبی عملیاتی را پیشنهاد می دهد که در آن، هنرستان ها نه فقط به عنوان مراکز آموزشی، بلکه به عنوان «انکوباتورهای کوچک کشاورزی» تعریف می شوند که می توانند با تعامل فعال با بخش خصوصی و شرکت های دانش بنیان، نقش کلیدی در اشتغال زایی ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

کارآفرینی کشاورزی ، آموزش شایستگی محور ، هنرستان های تخصصی ، امنیت غذایی ، کشاورزی هوشمند ، زنجیره ارزش ، عدالت آموزشی ، توسعه روستایی