شبیه سازهای تعاملی و اصلاح کج فهمی های ژنتیک در زیست شناسی متوسطه

مبحث ژنتیک در زیست شناسی دوره دوم متوسطه، به دلیل ماهیت انتزاعی، پویایی فرآیندهای سلولی و مقیاس میکروسکوپی پدیده ها، همواره یکی از چالش برانگیزترین حوزه های یاددهی-یادگیری بوده و کج فهمی های عمیقی را در ذهن دانش آموزان ایجاد می کند. روش های سنتی تدریس و تصاویر استاتیک کتاب های درسی اغلب توانایی انتقال مفاهیم پویایی چون ساختار DNA، رونویسی، ترجمه و قوانین توارث را ندارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی کاربست شبیه سازهای تعاملی بر اصلاح کج فهمی ها و ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در مبحث ژنتیک انجام شد. این مقاله با تکیه بر نظریه سازنده گرایی شناختی و مدل دانش فناورانه-پداگوژیک-محتوایی (TPACK)، وظایف دبیر زیست شناسی را در یکپارچه سازی شبیه سازها تحلیل می کند. نتایج نشان می دهد که بازنمایی های بصری چندگانه و بازخوردهای همزمان در شبیه سازهای تعاملی (مانند شبیه سازهای PhET و Concord Consortium)، با ایجاد تعامل فعال و امکان فرضیه سازی، به بازسازی ساختار شناختی دانش آموزان و کاهش معنادار کج فهمی ها منجر می شود. در پایان، الگوی عملیاتی تدریس ژنتیک با فناوری و جداول مربوطه ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

شبیه سازهای تعاملی ، کج فهمی های شناختی ، ژنتیک ، زیست شناسی متوسطه ، پداگوژی دیجیتال