تحلیل اثربخشی راهبردهای نوین تسهیل گری آموزشی معلمان بر ارتقای خودکارآمدی و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان در محیط مدارس هوشمند

هدف این پژوهش، سنجش اثربخشی الگوهای نوین تسهیل گری معلمان بر خودکارآمدی و اشتیاق تحصیلی دانش آموزان در مدارس هوشمند است. با ظهور فناوری های نوین آموزشی، نقش معلم از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر تغییر یافته است. این پژوهش از روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون استفاده کرده است. جامعه آماری شامل دانش آموزان مدارس هوشمند بوده که به صورت خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری الگوهای نوین تسهیل گری توسط معلمان، تاثیر معناداری بر افزایش سطح خودکارآمدی و ارتقای اشتیاق تحصیلی دانش آموزان دارد. نتایج حاکی از آن است که تغییر فضای آموزشی به هوشمند بدون اصلاح نقش معلم ناکافی است و تسهیل گری فعالانه، کلید بهره وری روانی دانش آموزان است. این یافته ها ضرورت بازنگری در برنامه های آموزش ضمن خدمت معلمان و تاکید بر شایستگی های تسهیل گرانه در محیط های دیجیتال را تایید می کند.

کلیدواژه ها:

تسهیل گری معلم ، مدارس هوشمند ، خودکارآمدی ، اشتیاق تحصیلی ، یادگیری دیجیتال