ارزیابی اثربخشی ارزشیابی فرایندی بر ارتقای عملکرد عملی و خودنظم دهی هنرجویان در کلاس های مهارتی

در نظام های آموزشی نوین، پارادایم سنجش از «ارزشیابی از یادگیری» (Assessment of Learning) به سمت «ارزشیابی برای یادگیری» (Assessment for Learning) تغییر جهت داده است. این تغییر در آموزش های فنی و حرفه ای (TVET) که هدف اصلی آن کسب شایستگی های عملی است، اهمیتی دوچندان می یابد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل عمیق و ارزیابی اثربخشی ارزشیابی فرایندی بر دو شاخص کلیدی «عملکرد عملی» و «خودنظم دهی» هنرجویان انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه، کیفی و مبتنی بر مرور نظام مند (Systematic Review) و تحلیل محتوای اسناد و پژوهش های تراز اول بین المللی (Q۱) بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ است. یافته ها نشان می دهد که اجرای نظام مند ارزشیابی فرایندی، از طریق ابزارهایی چون پوشه کار الکترونیک، بازخوردهای اصلاحی بهنگام و خودارزیابی، نه تنها خطاهای رویه ای را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد، بلکه مهارت های فراشناختی هنرجویان را در مدیریت مستقل پروژه ها تقویت می کند. نتایج تحلیل ها حاکی از آن است که هنرجویان در این سیستم، سطح بالاتری از خودکارآمدی را تجربه کرده و میانگین نمرات عملکردی آن ها (با دقت سه رقم اعشار) بهبود معناداری یافته است. در پایان، راهکارهای عملیاتی برای غلبه بر چالش های اجرایی در هنرستان ها ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی فرایندی ، عملکرد عملی ، خودنظم دهی (SRL) ، آموزش فنی و حرفه ای ، بازخورد اصلاحی ، پداگوژی مهارت.