نقش معلم دین و زندگی در تقویت هویت دینی و اخلاقی دانش آموزان با بهره گیری از روش های نوین آموزشی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 47

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

SPERO05_210

تاریخ نمایه سازی: 31 مرداد 1405

چکیده مقاله:

هویت دینی و اخلاقی یکی از مهم ترین ابعاد شکل گیری شخصیت دانش آموزان و از اهداف اساسی نظام تعلیم و تربیت به شمار می رود. دوره نوجوانی مرحله ای حساس در شکل گیری باورها، ارزش ها، نگرش ها و الگوهای رفتاری فرد است و مدرسه و معلم در این فرایند نقش مهمی ایفا می کنند. در این میان، معلم درس دین و زندگی تنها انتقال دهنده مفاهیم دینی نیست، بلکه می تواند با ایجاد ارتباط موثر، ارائه الگوی رفتاری مناسب و استفاده از روش های نوین آموزشی، زمینه رشد شناختی، عاطفی، اخلاقی و معنوی دانش آموزان را فراهم کند. هدف مقاله حاضر بررسی نقش معلم دین و زندگی در تقویت هویت دینی و اخلاقی دانش آموزان با تاکید بر روش های نوین آموزشی است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از روش مطالعه اسنادی و کتابخانه ای انجام شده است. در این مقاله ضمن بررسی مفهوم هویت دینی و اخلاقی، نقش معلم در شکل گیری و تقویت این هویت مورد توجه قرار گرفته و ظرفیت روش های آموزشی نوین مانند یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر مسئله، گفت وگوی کلاسی، آموزش تعاملی، یادگیری پروژه محور، بهره گیری هدفمند از فناوری های دیجیتال و روایت گری آموزشی بررسی شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که آموزش مفاهیم دینی زمانی می تواند به شکل گیری هویت پایدار منجر شود که از سطح انتقال اطلاعات فراتر رفته و به تجربه، تفکر، گفت وگو و عمل دانش آموز پیوند بخورد. استفاده از روش های فعال آموزشی می تواند مشارکت دانش آموزان را افزایش داده و فرصت بیشتری برای پرسشگری، تفکر انتقادی، تحلیل موقعیت های اخلاقی و تصمیم گیری مسئولانه ایجاد کند. همچنین شخصیت و رفتار معلم، کیفیت رابطه او با دانش آموزان و میزان هماهنگی میان گفتار و کردار وی، نقش مهمی در پذیرش ارزش های دینی و اخلاقی دارد. نتایج نشان می دهد که برای تقویت هویت دینی و اخلاقی دانش آموزان، لازم است معلم دین و زندگی از روش های سنتی انتقال یک طرفه محتوا فاصله گرفته و به سمت آموزش تعاملی، دانش آموزمحور و تجربه محور حرکت کند. همچنین همکاری خانواده، مدرسه و نهادهای فرهنگی و پرورشی می تواند اثربخشی این فرایند را افزایش دهد. بر این اساس، بازآموزی و توانمندسازی معلمان، استفاده هدفمند از فناوری، توجه به نیازها و اقتضائات نسل جدید و ایجاد فضای گفت وگوی آزاد و محترمانه درباره مسائل دینی و اخلاقی از مهم ترین الزامات تقویت هویت دینی دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

صغرا راسخ

کارشناسی الهیات دانشگاه آزاد اسلامی واحد اقلید، دبیر دین و زندگی، آموزش و پرورش زرقان

صدیقه خراسانی

کارشناسی دینی و عربی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر،معاون پرورشی، اداره آموزش و پرورش شهرستان ملارد، دبیرستان پاکان

ثریا خوش نیت

کارشناسی الهیات و معارف اسلامی،دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت، دبیر عربی،آموزش و پرورش ناحیه یک رشت، مدرسه فرزانگان

سیمین اشراقیان

کارشناسی حقوق،دانشگاه نجف آباد،دبیر دین و زندگی و فلسفه،آموزش و پرورش ناحیه ۴ اصفهان