از روش سنتی تا عدالت و هوش مصنوعی

نظام آموزش وپرورش به عنوان بنیادی ترین نهاد اجتماعی، نقشی تعیین کننده در کیفیت فعالیت سایر نهادها دارد. با این حال، روش های سنتی تدریس، شکاف میان محتوای درسی و نیازهای روز، و نابرابری در دسترسی به فرصت های آموزشی باکیفیت، از مهم ترین چالش های فراروی این نظام در ایران به شمار می روند. این مقاله با مرور پژوهش های معتبر و تحلیل چالش های موجود، سه راهبرد محوری را برای تحول در آموزش وپرورش شناسایی می کند: گذار از روش های سنتی به رویکردهای فعال یاددهی-یادگیری (مانند حل مسئله، یادگیری مشارکتی و کلاس معکوس)، استفاده هوشمندانه از فناوری های نوین از جمله هوش مصنوعی با رعایت چالش های زیرساختی و اخلاقی، و سیاست گذاری مبتنی بر عدالت تربیتی از طریق تخصیص عادلانه منابع و بومی سازی محتوا. یافته ها نشان می دهد که اجرای این راهبردها مستلزم بازنگری در برنامه های درسی، توانمندسازی مستمر معلمان به عنوان موتور اصلی تحول، و تقویت نقش پژوهش در تصمیم سازی های کلان است. در نهایت، مقاله بر این تاکید دارد که بدون اراده سیاسی و مشارکت فعال معلمان، هیچ راهبرد تحولی به سرانجام نخواهد رسید.

کلیدواژه ها:

راهبرد آموزشی ، روش تدریس فعال ، عدالت تربیتی ، هوش مصنوعی ، توانمندسازی معلمان