بررسی نقش قصه گویی در آموزش مفاهیم آموزشی و تربیتی

قصه گویی یکی از موثرترین روش های آموزش و تربیت است که از گذشته تاکنون نقش مهمی در انتقال دانش، فرهنگ، ارزش ها و تجربیات انسانی ایفا کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش قصه گویی در آموزش مفاهیم آموزشی و تربیتی انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی با رویکرد مروری و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است. اطلاعات موردنیاز از طریق بررسی کتاب ها، مقالات علمی، پایان نامه ها و اسناد معتبر داخلی و خارجی گردآوری و با استفاده از روش تحلیل محتوا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که قصه گویی موجب افزایش کیفیت یادگیری، ماندگاری مفاهیم در حافظه، تقویت انگیزه یادگیری، رشد تفکر خلاق، بهبود مهارت های اجتماعی و درونی سازی ارزش های اخلاقی در فراگیران می شود. همچنین نتایج بیانگر آن است که استفاده هدفمند از داستان در فرآیند آموزش، مشارکت فعال دانش آموزان را افزایش داده و یادگیری را از حالت منفعل به تجربه ای معنادار و اثربخش تبدیل می کند. علاوه بر این، قصه گویی با ایجاد پیوند میان ابعاد شناختی، عاطفی و اجتماعی، بستری مناسب برای تحقق اهداف آموزشی و تربیتی فراهم می آورد. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که قصه گویی به عنوان یکی از راهبردهای نوین و اثربخش آموزش، ظرفیت بالایی در ارتقای کیفیت فرآیند یاددهی–یادگیری دارد و به کارگیری آن در برنامه های آموزشی می تواند نقش مهمی در رشد همه جانبه فراگیران ایفا کند.

کلیدواژه ها:

قصه گویی ، آموزش ، تربیت ، یادگیری ، مفاهیم آموزشی