بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی در پیشگیری از رفتارهای پرخاشگرانه در دوره ابتدایی

رفتارهای پرخاشگرانه در دانش آموزان دوره ابتدایی از مهم ترین چالش های نظام آموزشی به شمار می رود که می تواند پیامدهای نامطلوبی بر رشد هیجانی، اجتماعی و تحصیلی کودکان برجای بگذارد. پژوهش های داخلی نشان داده اند که آموزش مهارت های زندگی با تقویت توانایی های شناختی، هیجانی و ارتباطی دانش آموزان، نقش مهمی در کاهش رفتارهای ناسازگارانه از جمله پرخاشگری ایفا می کند. هدف این مقاله بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی در پیشگیری از رفتارهای پرخاشگرانه در دانش آموزان دوره ابتدایی است. پژوهش حاضر از نوع مروری تحلیلی بوده و با استفاده از منابع علمی معتبر فارسی شامل کتاب ها، مقالات پژوهشی، پایان نامه ها و اسناد علمی منتشرشده در پایگاه های معتبر داخلی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد آموزش مهارت هایی همچون خودآگاهی، همدلی، مدیریت هیجان، حل مسئله، تصمیم گیری، ارتباط موثر، کنترل خشم و مقابله با فشار همسالان موجب کاهش معنادار رفتارهای پرخاشگرانه، افزایش خودکنترلی، بهبود روابط اجتماعی، کاهش تعارضات بین فردی و ارتقای سلامت روان دانش آموزان می شود. همچنین اجرای مستمر برنامه های آموزش مهارت های زندگی با مشارکت معلمان و خانواده ها می تواند به عنوان یکی از موثرترین راهکارهای پیشگیرانه در مدارس ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد. در نتیجه، گنجاندن آموزش مهارت های زندگی در برنامه های آموزشی مدارس می تواند نقش اساسی در ارتقای سلامت روان و کاهش آسیب های رفتاری دانش آموزان داشته باشد (افروز، ۱۳۹۸؛ شفیع آبادی و ناصری، ۱۳۹۶؛ سیف، ۱۴۰۰).

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، رفتار پرخاشگرانه ، دوره ابتدایی ، پیشگیری ، خودکنترلی ، سلامت روان ، آموزش