اثربخشی آموزش مهارت های ارتباطی بر تعارضات بین حرفه ای، امنیت روان شناختی و کیفیت روابط اعضای تیم درمان

ارتباطات حرفه ای و موثر یکی از مهم ترین پیش نیازهای ارائه خدمات درمانی ایمن، هماهنگ و باکیفیت است. اعضای تیم درمان به دلیل تفاوت در تخصص، مسئولیت، جایگاه سازمانی، تجارب حرفه ای و شیوه تصمیم گیری، در معرض شکل گیری تعارضات بین حرفه ای قرار دارند. هدف مقاله حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهارت های ارتباطی بر تعارضات بین حرفه ای، امنیت روان شناختی و کیفیت روابط اعضای تیم درمان است. این مقاله با رویکرد مروری تحلیلی و با استفاده از مطالعات و منابع علمی مرتبط با ارتباطات حرفه ای، کار تیمی، مدیریت تعارض و روابط بین فردی در محیط های درمانی تدوین شده است. بررسی مطالعات نشان می دهد آموزش مهارت هایی همچون گوش دادن فعال، همدلی، بازخورد سازنده، ارتباط قاطعانه، مدیریت هیجان، حل مسئله، گفت وگوی حرفه ای و انتقال صحیح اطلاعات می تواند زمینه کاهش سوءتفاهم، تعارض و تنش میان اعضای تیم درمان را فراهم کند. همچنین تقویت مهارت های ارتباطی با ایجاد فضای اعتماد، احترام متقابل و امکان بیان آزادانه دیدگاه ها، زمینه افزایش امنیت روان شناختی کارکنان را فراهم می سازد. از سوی دیگر، ارتباطات موثر موجب افزایش همکاری، هماهنگی، اعتماد و رضایت اعضای تیم شده و کیفیت روابط حرفه ای را ارتقا می دهد. یافته های پژوهش های داخلی نیز اهمیت ارتباط مناسب میان گروه های مختلف درمانی، به ویژه پزشکان و پرستاران، را در بهبود تعاملات حرفه ای نشان داده اند (محمدی و همکاران، ۱۳۹۵؛ امرائی و همکاران، ۱۴۰۱). بنابراین، آموزش نظام مند مهارت های ارتباطی می تواند به عنوان یکی از مداخلات مدیریتی و آموزشی موثر برای ارتقای کار تیمی، کاهش تعارضات بین حرفه ای و ایجاد محیط کاری امن و مشارکت محور در مراکز درمانی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی ، تعارض بین حرفه ای ، امنیت روان شناختی ، کیفیت روابط ، تیم درمان ، ارتباط پزشک و پرستار ، کار تیمی