تاثیر توسعه فضاهای سبز شهری بر سلامت روان شهروندان

این پژوهش به تحلیل تاثیر توسعه فضاهای سبز شهری بر ارتقای سلامت روان شهروندان با رویکردی میان رشته ای می پردازد. با توجه به بحران های ناشی از شهرنشینی و فرسودگی شناختی، هدف اصلی این تحقیق، بررسی رابطه میان کیفیت کیفی فضاهای سبز و شاخص های سلامت روان است. با استفاده از روش ترکیبی (کمی و کیفی)، داده های مربوط به متغیرهای محیطی و روان شناختی مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهند که برخلاف باور عمومی، صرف وسعت فضا کافی نیست؛ بلکه پیچیدگی ساختاری، تنوع زیستی و کیفیت طراحی، نقش تعیین کننده ای در کاهش استرس، اضطراب و بازسازی توجه (بر اساس نظریه ART) دارند. همچنین، نتایج حاکی از وجود شکاف های عدالت محیطی در دسترسی به این منابع طبیعی است. در نهایت، پژوهش پیشنهاد می کند که فضاهای سبز باید به عنوان «زیرساخت های حیاتی سلامت» در سیاست گذاری های شهری تعریف شوند تا تاب آوری روانی جامعه ارتقا یابد.

کلیدواژه ها:

فضاهای سبز شهری ، سلامت روان ، بازسازی توجه ، عدالت محیطی ، تاب آوری شهری.