مدیریت شهری در عصر پیچیدگی ها: تحلیلی بر چارچوب های نظری، چالش ها و گذار به حکمروایی خوب شهری

مدیریت شهری در قرن بیست و یکم با پیچیدگی های بی سابقه ای ناشی از رشد شتابان، شهرنشینی، تغییرات اقلیمی، عدم قطعیت های اقتصادی و تنوع خواست های اجتماعی روبرو است. رویکردهای سنتی و متمرکز که عمدتا مبتنی بر دستورالعمل های بالا به پایین و ساختارهای دیوان سالارانه هستند، دیگر توانایی پاسخگویی به این مسائل چند بعدی را ندارند. این مقاله با هدف تحلیل مفهوم مدیریت شهری، تحول پارادایمیک آن به سوی حکمروایی خوب شهری و شناسایی چالش های کلیدی پیش روی آن به ویژه در زمینه ایران تدوین شده است. روش تحقیق در این مقاله، کیفی و از نوع مرور سیستماتیک ادبیات و تحلیل محتوا است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ناکارآمدی مدیریت سنتی ناشی از پراکندگی وظایف، نبود یکپارچگی نهادی و ضعف مشارکت شهروندی است. در مقابل، رویکرد حکمروایی خوب شهری با تاکید بر اصولی چون شفافیت، پاسخ گویی، مشارکت، کارایی و عدالت به عنوان الگویی اثربخش و پایدار معرفی می شود. نتایج تحقیق بر ضرورت گذار از مدیریت سنتی و تمرکزگرا به سوی نظامی یکپارچه، شبکه ای و مشارکت پذیر تاکید دارد که در آن تمام ذی نفعان اعم از دولت، بخش خصوصی و جامعه مدنی در فرآیند تصمیم سازی، برنامه ریزی و اداره امور شهر نقش آفرین باشند.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، حکمروایی خوب شهری ، توسعه پایدار شهری ، مشارکت شهری ، شهروندی ، یکپارچگی نهادی