حسگرهای تشخیص یونهای فلزی سمی در محیطهای آبی وضعیت فعلی و چشم اندازهای آینده

فلزات سمی مانند سرب، کادمیوم، آرسنیک، جیوه و کروم از طریق آلودگی آب خطرات جدی زیست محیطی و بهداشتی ایجاد می کنند. در حالی که تکنیک های آزمایشگاهی مرسوم دقت بالایی دارند، اغلب پرهزینه، زمان بر و برای نظارت در زمان واقعی مناسب نیستند. پیشرفت های اخیر در فناوری های حسگر، جایگزین های قابل حمل، سریع و مقرون به صرفه ای را ارائه LISFET و HEMTS می دهند. کار حاضر پیشرفت در حسگرهای الکتروشیمیایی، دستگاه های نیمه رسانا مانند AlGaN/GaN و نانومواد را برای نظارت در زمان واقعی و در محل یون های فلزی سمی برجسته می کند. با این حال، چالش ها در دستیابی به پایداری طولانی مدت، تکرارپذیری و گزینش پذیری در تجزیه و تحلیل مداوم آب همچنان باقی است. فرصت های آینده در ادغام این حسگرها با میکروفلوئید، یک اتصال اینترنت اشیا و هوش مصنوعی برای تجزیه و تحلیل خودکار داده ها، تشخیص های پیش بین و پلتفرم های قابل استقرار میدانی است. این بررسی مروری انتقادی بر فناوری ها، چالش ها و فرصت های فعلی ارائه می دهد و مسیرهایی را به سوی سیستم های حسگر نسل بعدی برای نظارت موثر بر کیفیت آب ترسیم می کند.

کلیدواژه ها:

حسگرهای FET ، تشخیص یون فلزی ، نیمه رساناهای مرکب ، حسگرهای بلادرنگ ، آب پاک ، بهداشت