نقش نانوذرات لیپیدی حامل RNA در غلبه بر ناهمگنی و مقاومت توموری گلیوبلاستوما

گلیوبلاستوما (GBM) تهاجمی ترین تومور اولیه بدخیم مغز در بزرگسالان است که به دلیل ناهمگونی درون توموری، انعطاف پذیری فنوتیپی، وجود سلول های بنیادی گلیوما (GSCs) و سد خونی مغزی (BBB)، همچنان با پیش آگهی ضعیف و مقاومت درمانی شدید همراه است. درمان های استاندارد شامل جراحی، رادیوتراپی و تموزولوماید، به رغم بهبود نسبی بقا، نتوانسته اند کنترل پایدار بیماری را فراهم کنند. در سال های اخیر نانوپزشکی به ویژه نانوذرات لیپیدی (LNPs) به عنوان راهبردی نوین برای غلبه بر محدودیت های دارورسانی، عبور هدفمند از BBB و افزایش تجمع عوامل درمانی در بافت تومور مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله با مرور انتقادی مطالعات پیش بالینی و بالینی نقش نانوذرات لیپیدی حامل RNA شامل mRNA، siRNA و سامانه های ویرایش ژن CRISPR-Cas را در هدف گیری مسیرهای کلیدی مولکولی و سلول های بنیادی مقاوم GBM بررسی می کند. شواهد نشان می دهد که اگرچه این رویکردها نتایج امیدوارکننده ای در مهار رشد تومور و افزایش پاسخ ایمنی ضدتوموری داشته اند، اما چالش هایی مانند ناهمگنی BBB، سمیت بالقوه، مسیر تجویز تهاجمی و محدودیت های ترجمه بالینی همچنان پابرجاست. در مجموع یافته ها حاکی از آن است که ادغام نانوذرات لیپیدی با درمان های مبتنی بر RNA و راهبردهای ترکیبی چندوجهی چشم اندازی نویدبخش برای توسعه درمان های موثرتری علیه گلیوبلاستوما فراهم می سازد. ما در این مقاله به بررسی مطالعاتی می پردازیم که تاثیر نانوذرات لیپیدی حامل RNA بر روی سلول های سرطانی را بررسی کرده اند.

کلیدواژه ها:

اصلاح RNA ، گلیوبلاستوما ، نانوذرات لیپیدی ، CRISPR-Cas۹ ، نانوپزشکی