نقش میانجی گری انگیزش تحصیلی در رابطه بین کلاسهای هوشمند و خود تنظیمی یادگیری

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین راهبردهای یادگیری و انگیزش تحصیلی با کلاسهای هوشمند در دانش آموزان دختر دوره متوسطه انجام شد. روش این مطالعه از نوع توصیفی همبستگی بوده است. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر بهبهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ تشکیل می دادند که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای تعداد ۲۸۰ نفر انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد راهبردهای یادگیری خودتنظیمی پینتریچ و دی گروت (۱۹۹۰)، پرسشنامه انگیزش تحصیلی والرند و همکاران (۱۹۹۲) و پرسشنامه محقق ساخته ارزیابی اثربخشی کلاس های هوشمند استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه نشان داد که بین راهبردهای یادگیری شناختی و فراشناختی با میزان استفاده از کلاس های هوشمند رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین بین انگیزش تحصیلی درونی و بیرونی و بهره گیری از کلاس های هوشمند رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که متغیرهای پیش بین راهبردهای یادگیری و انگیزش تحصیلی قادر به پیش بینی ۳۸ درصد از واریانس متغیر ملاک (استفاده موثر از کلاس های هوشمند) هستند. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش حاکی از آن است که دانش آموزانی که از راهبردهای یادگیری کارآمدتری استفاده می کنند و از انگیزش تحصیلی بالاتری برخوردارند به طور موثرتری از امکانات کلاس های هوشمند در فرآیند یادگیری خود بهره می برند. این یافته ها بر ضرورت توجه همزمان به مهارت های شناختی-فراشناختی و تقویت انگیزه یادگیرندگان در کنار توسعه زیرساخت های فناورانه تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

راهبردهای یادگیری ، انگیزش تحصیلی ، کلاس هوشمند ، دانش آموزان دختر دوره متوسطه