نوش آباد سبز: چارچوبی جامع برای دستیابی به شهر بدون پسماند با رویکرد تفکیک از مبدا، مدیریت زباله گردها و فناوری دیجیتال

مدیریت پسماند شهری در شهرهای کوچک ایران، مانند نوش آباد (شهرستان آران و بیدگل، استان اصفهان)، با چالش های زیرساختی، فرهنگی و اجتماعی مواجه است. این مطالعه چارچوبی جامع با عنوان "نوش آباد سبز" ارائه می دهد که با تلفیق فناوری دیجیتال (اپلیکیشن "نوش سبز"), سیستم امتیازدهی بازی وار، تعاونی بازیافت برای زباله گردها، و ادغام با کشاورزی محلی، به دنبال دستیابی به شهر بدون پسماند (zero waste) است. طرح در فاز پایلوت (۶ ماه، ۲ محله، ۵۰۰۰ نفر) اجرا می شود و پیش بینی می شود نرخ تفکیک از مبدا به ۷۰%، بازیافت به ۶۰%، و کاهش حجم دفن پسماند به ۵۰% برسد. تحلیل های آماری (رگرسیون چندمتغیره و AHP) و اقتصادی (هزینه-فایده) نشان دهنده بازگشت سرمایه در ۱.۴ سال و صرفه جویی سالانه ۲.۲ میلیارد تومان است. مقایسه با مدل های جهانی Kamikatsu)ژاپن، Pune هند، Freiburg آلمان، و San Francisco آمریکا(و طرح های ایرانی (کاپ تهران) نشان دهنده تعمیم پذیری چارچوب برای شهرهای کوچک خاورمیانه است. نتایج این مطالعه می تواند به سیاست گذاری پایدار در مدیریت پسماند کمک کند.

کلیدواژه ها:

مدیریت پسماند شهری ، تفکیک از مبدا ، شهر بدون زباله ، زباله گردهای غیررسمی ، فناوری دیجیتال ، بازیافت ، نوش آباد