تحلیل میزان تاثیر اقلیم و توسعه پایدار گردشگری با توجه به سوابق راه ابریشم در شهر ری

امروزه صنعت گردشگری به عنوان صنعتی پویا و فراگیر همه ارکان وجودی یک جامعه و سیستم های جهانی را در بر گرفته است. در این تحقیق، ارتباط بین اقلیم به عنوان یکی از عوامل محیط طبیعی با گردشگری و اثراتی که تغییرات اقلیم و گرمایش جهانی می تواند بر روند گردشگری در نواحی مختلف دنیا بگذارد مورد بررسی قرار گرفته است. در دسته بندی صادرات در سراسر جهان، گردشگری در رتبه سوم پس از مواد سوختی و شیمیایی و بالاتر از تولیدات غذایی و اتومبیل قرار دارد. راه های ری، بخشی از راه های موسوم به راه ابریشم بوده است که این مقاله به واکاوی علل و چگونگی رونق گردشگری و تجارت این راه ها در تبعیت از وضعیت مناسب اقلیمی و طبیعی شهر ری پرداخته است. مرکزیت و محوریت ری چنان چشمگیر بوده که بسیاری از بازرگانان ناگزیر به آمد و شد به ری بوده اند. از یک سو ری در میانه بسیاری از راه های تجاری مهم آن زمان قرار داشته است و از سوی دیگر، در گستره بخش شرقی جهان اسلام، آنان که می خواستند به مکه مشرف شوند از ری می گذشتند. سفرهای زیارتی شیعیان هم در پیوند با ری بوده و مسافران نجف و کربلا و مشهد از ری عبور می کرده اند. جز اهمیت مکانی ری و به تبع راه ری، عوامل دیگری نیز در رونق بسیار راه ری موثر بوده اند که در این پژوهش بررسی شده اند. پرآبی نسبی راه ری؛ خوش آب وهوایی آن و خوش مسیری اش تا آن جا که در منابع تاریخی «آسان ترین و آبادترین» راه ایران معرفی شده است. همچنین راه ری در دشت ری واقع بود که به نسبت سایر نواحی جنوبی جبال البرز، مسطح و آسان رو به شمار می رفت. زیرا جنوب راه ری، عمدتا، با بیابان ها و شمال آن با رشته کوه البرز محدود شده است. مجموعه این عوامل موجب رونق راه ری بوده است. در این تحقیق سعی شده است از اقلیم که به عنوان یکی از توان های محیطی از مهم ترین عوامل شکل گیری و تکوین شهرها، روستاها و اکوسیستم ها به شمار می آید، به عنوان پایه ای برای اجرای طرح های توسعه ای گردشگری به منظور بهبود وضعیت معیشت انسانی مورد استفاده قرار گیرد و همچنین بررسی اثرات متقابل گردشگری و اقلیم مورد واکاوی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

راه ابریشم ، رونق راه ری ، گردشگری شهر ری ، توسعه پایدار ، اقلیم ، جغرافیا