تحلیل آماری روند توسعه صنعتی استان گیلان بر اساس شاخص های جواز تاسیس، پروانه بهره برداری، اشتغال و سرمایه گذاری (۱۴۰۱–۱۳۸۵)

استان گیلان به دلیل مزیت دریامحور، دسترسی مستقیم به خزر و آب های آزاد، منابع طبیعی غنی و نیروی کار ماهر، از ظرفیت بالای صنعتی برخوردار است. با وجود این پتانسیل، تحلیل داده های رسمی ۱۷ ساله (۱۳۸۵–۱۴۰۱) نشان می دهد صنعت استان رشد پایدار نداشته و مسیر پرنوسانی را طی کرده است. چهار شاخص کلیدی در بازه ۱۳۸۵–۱۳۹۰ افتی شدید را ثبت کردند: جواز تاسیس بیش از ۹۰ درصد و اشتغال بیش از ۶۰ درصد کاهش یافت که عمدتا ناشی از تحریم های شدید، هدفمندی یارانه ها، نوسان ارزی و کمبود انرژی بود. از نیمه دوم دهه ۱۳۹۰، با کاهش مستمر جوازهای جدید، شاخص های اشتغال (از ۱٬۷۴۷ به ۳٬۴۷۳ نفر) و سرمایه گذاری ثابت اسمی (به بیش از ۷۵ تریلیون ریال در ۱۴۰۱) رشد چشمگیری یافتند. این رشد عمدتا از محل تکمیل طرح های نیمه تمام، توسعه ظرفیت واحدهای موجود و چند پروژه بزرگ حاصل شد. مطالعه حاضر با روش تحلیل روند بر داده های رسمی نشان می دهد صنعت گیلان از «رکود ساختاری» به «بازسازی درون زا» گذار کرده، اما تداوم کاهش شدید جوازهای جدید، هشدار جدی برای آینده است.

کلیدواژه ها:

توسعه صنعتی گیلان ، جواز تاسیس و پروانه بهره برداری ، بازسازی درون زا ، تحریم و رکود صنعتی ، سرمایه گذاری صنعتی و اشتغال