از بهره وری انرژی تا ساختمان نزدیک به انرژی صفر در ساختمان های میان مرتبه اداری-تجاری: مرور موضوعی بر پوسته، اقلیم، بام سبز و فناوری های هوشمند
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 11
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CASGC10_413
تاریخ نمایه سازی: 29 مرداد 1405
چکیده مقاله:
ساختمان های میان مرتبه اداری–تجاری، به دلیل گسترش شهرنشینی، محدودیت زمین و افزایش فعالیت های اقتصادی شهری، به یکی از رایج ترین گونه های ساختمانی در بسیاری از شهرها تبدیل شده اند. این ساختمان ها، به واسطه ساعات بهره برداری طولانی، تراکم تجهیزات، نیازهای سرمایش، تهویه و روشنایی، سهم قابل توجهی در مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانه ای دارند. در چنین شرایطی، گذار از رویکردهای صرفا مبتنی بر بهره وری انرژی به سمت ساختمان های «نزدیک به انرژی صفر» به عنوان یک راهبرد کلیدی در معماری پایدار مطرح می شود. این مقاله مروری با هدف تبیین این گذار، به بررسی و ترکیب راهبردهای معماری و فناورانه در ساختمان های میان مرتبه اداری–تجاری می پردازد. روش پژوهش مبتنی بر مرور موضوعی و تحلیلی دو دسته مطالعات است: نخست، پژوهش های تجربی و موردی مرتبط با راهبردهای بهره وری انرژی در ساختمان های اداری میان مرتبه، و دوم، ادبیات نظری و تحلیلی مرتبط با طراحی ساختمان های نزدیک به انرژی صفر با رویکرد معماری سبز. یافته های مرور نشان می دهد که دستیابی به عملکرد نزدیک به انرژی صفر در این نوع ساختمان ها، مستلزم یک رویکرد یکپارچه است که از مرحله کانسپت معماری آغاز می شود و تا مرحله بهره برداری ادامه می یابد. در این چارچوب، راهبردهای غیرفعال نظیر جهت گیری بهینه ساختمان، طراحی پوسته اقلیم گرا، بهره گیری از نور روز و تهویه طبیعی، نقش بنیادین در کاهش تقاضای انرژی ایفا می کنند. در ادامه، راهبردهای فعال شامل سامانه های هوشمند مدیریت انرژی، اتوماسیون ساختمان و فناوری های مبتنی بر اینترنت اشیا، به تثبیت عملکرد انرژی و کاهش اتلاف در دوره بهره برداری کمک می کنند. همچنین، راهکارهای ترکیبی نظیر بام سبز، علاوه بر کاهش بار حرارتی، نقش مهمی در ارتقای کیفیت محیطی و اجتماعی فضاهای کاری دارند. در نهایت، استفاده هدفمند از انرژی های تجدیدپذیر، به ویژه انرژی خورشیدی، به عنوان مکمل راهبردهای کاهش مصرف، مسیر دستیابی به تعادل میان مصرف و تولید انرژی را هموار می سازد. نتایج این مقاله نشان می دهد که ساختمان های میان مرتبه اداری–تجاری، به دلیل مقیاس، انعطاف پذیری طراحی و هزینه های قابل کنترل، ظرفیت بالایی برای حرکت به سمت معماری پایدار و نزدیک به انرژی صفر دارند، مشروط بر آنکه تصمیم های انرژی محور، هم زمان معماری، فناوری و رفتار کاربران را دربرگیرد.
کلیدواژه ها:
معماری پایدار ، ساختمان های میان مرتبه ، بهره وری انرژی ، ساختمان نزدیک به انرژی صفر ، بام سبز ، فناوری های هوشمند
نویسندگان
محمدرضا شادمان شهرستانی
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری
وحدانه فولادی
استادیار گروه معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران