بررسی نقش موثر مواد تغییر فازدهنده در کاهش بار مصرفی انرژی در ساختمان

در معماری سده اخیر ایران استفاده از روش های آسایش حرارتی ایستا فراموش شده و جای خود را به روش های پویا داده اند که در کنار محدودیت ها و بحران های زیست محیطی، هزینه های گزاف و بعضا کاهش دسترسی به انرژی الکتریکی را موجب شده است؛ در نتیجه لزوم استفاده از عناصر و روش های ایستا به ویژه در اقلیم های گرم که انرژی الکتریکی بیشتری مصرف می شود ضروری می نماید. بخش سرمایش بیشترین سهم مصرف انرژی ساختمانی به ویژه در اقلیم های گرم و خشک را به خود اختصاص داده است. ازاین رو تامین انرژی موردنیاز سیستم های سرمایشی و راهکارهای غیرفعال برای کاهش دمای محیط بسیار اهمیت می یابد. در این راستا به عنوان یک راهکار، مواد تغییر فاز دهنده با تغییر فاز خود، انرژی را ذخیره و به بهبود تهویه طبیعی و آسایش حرارتی ساکنین کمک می نمایند. این مواد بر اساس ساختار شیمیایی و نقطه ذوب خود، دارای انواع گوناگونی هستند. در این جهت، انتخاب مواد تغییر فاز دهنده مناسب، بر اساس ویژگی ها و کاربرد آن جهت بهبود تهویه طبیعی و سرمایش در ساختمان ها بسیار قابل توجه است. در این مقاله با معرفی نحوه عملکرد و شرایط لازم برای عملکرد کامل مواد تغییر فاز دهنده و سیستم های مبتنی بر آن، کاربردها و روش های متفوتی نظیر استفاده از پانل های سقفی تهویه شده برای کاهش بار سرمایش مورد نیاز ساختمان و استفاده از تخته های سقفی برای هر دو منظور کاهش بار سرمایشی و گرمایشی در ساختمان و همچنین استفاده از کاربرد مواد تغییر فازدهنده در کاهش بار گرمایشی ساختمان ها، معرفی می شود.

کلیدواژه ها:

مواد تغییر فازدهنده ، تهویه طبیعی ، گرمای نهان ، عایق های شفاف ، سیستم های خورشیدی ، گرمایش کفی ، ضخامت ماده تغییر فاز دهنده ، تخته های سقفی ، آسایش حرارتی