بررسی نقش فضاهای سبز شهری در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان (مطالعه موردی: منطقه ۱۰ شیراز)

فضاهای سبز شهری به عنوان یکی از مهم ترین عناصر کالبدی شهر، نقش بسزایی در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان، بهبود سلامت جسمی و روانی، افزایش تعاملات اجتماعی و تحقق توسعه پایدار شهری ایفا می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فضاهای سبز منطقه ۱۰ شهرداری شیراز در ارتقای کیفیت زندگی شهروندان انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–تحلیلی است. اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه ای و بررسی اسناد و مدارک مرتبط، همراه با مطالعات میدانی گردآوری شد. در بخش میدانی، به منظور سنجش دیدگاه شهروندان، تعداد ۲۰ پرسشنامه مبتنی بر طیف پنج درجه ای لیکرت میان استفاده کنندگان از فضاهای سبز منطقه توزیع و تکمیل و داده های حاصل با استفاده از تحلیل توصیفی بررسی شد. نتایج پژوهش نشان داد که شهروندان منطقه ۱۰ شیراز، فضاهای سبز را عاملی موثر در ارتقای کیفیت زندگی، ایجاد آرامش روانی، بهبود سلامت جسمی و روانی، افزایش رضایت از محیط زندگی، تقویت تعاملات اجتماعی و غنی سازی اوقات فراغت می دانند. فراوانی بالای پاسخ های «زیاد» و «خیلی زیاد» در اغلب سوالات پرسشنامه، بیانگر ارزیابی مثبت شهروندان از عملکرد فضاهای سبز منطقه است. با این حال، یافته ها نشان داد که بهبود کیفیت نگهداری، افزایش امکانات رفاهی و تفریحی، ارتقای دسترسی و توزیع متعادل تر فضاهای سبز در سطح منطقه، از جمله اقداماتی است که می تواند رضایت شهروندان را افزایش دهد. بر این اساس، برنامه ریزی مبتنی بر نیازهای شهروندان، توجه همزمان به توسعه کمی و کیفی فضاهای سبز و بهره گیری از مشارکت مردمی در مدیریت و نگهداری این فضاها، می تواند نقش موثری در ارتقای کیفیت زندگی و دستیابی به توسعه پایدار شهری در منطقه ۱۰ شیراز ایفا کند.

کلیدواژه ها:

فضاهای سبز شهری ، کیفیت زندگی ، منطقه ۱۰ شیراز ، رضایت شهروندان ، توسعه پایدار شهری