آنالیز معماری کهن شهری از دیدگاه شهرسازی و راهکارهای چالش های موجود در بافت فرسوده

مساله هویت شهری اصولا یکی از پیچیده ترین و بحث برانگیزترین مباحث نظری و حرفه ای در شهرسازی است. منظور از هویت شهری یافتن پاسخی است که به پرسش در خصوص چیستی و کیستی داده می شود، نگاه زیباشناسانه و تحلیل ویژگی های زیبای یک شهر اگر منطبق بر اصول و معیارهای خاص زیبایی شناسی شهری باشد و علاوه بر رویکرد کالبدی، فرآیندها و زندگی جاری در این فضاها و حالی که القا می کنند را دربر بگیرد، بسیاری شهرها را می توان با دیدی متفاوت نگریست و به مراتبی از زیبایی در منظر و محیط آنها پی برد که شاید پیش از این ادراک نشده باشند. شیراز اگرچه شلوغ و بی نظم است و زندگی در آن دشوار و طاقت فرساست، اما هیاهو و جنب و جوش آن از یک سو، حضور طبیعت با کوه، آب و درختان و منظر قدیم و جدید آن از سوی دیگر، ویژگی هایی است که به شیراز زیبایی بخشیده است. این پژوهش با هدف بهبود کیفی فضای شهری شیراز با تاکید بر توسعه مولفه های عمرانی در بافت تاریخی شهر شیراز به تاثیرپذیری از اصول شهرسازی و عمرانی مبتنی بر سلیقه شهروندان و با بهره گیری از روش پیمایشی پرداخته شده است. با رشد و توسعه شتابان شهرها، جمعیت، محدوده کالبدی و مساحت شهرها افزایش پیدا کرده و شهرها بصورت نامتوازی گسترش یافته اند و در نتیجه مراکز شهرها از کانون توجه خارج شده و بسیاری از مراکز شهرها با فرسودگی و ناکارآمدی مواجه شده اند. این تغییرات نگرشی - ساختاری مشکلاتی از قبیل نابرابری های فضایی، آسیب های اجتماعی، مهاجرت ساکنان و... را در پی داشته است. بر این مبنا پژوهش حاضر به دنبال ارزیابی راهبردهای مدیریت شهری در طرح های هرم بهسازی بافت تاریخی شهر شیراز می باشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، کهن ، شیراز