تحلیل روش های بهبود بهره وری در مدیریت شهری کوچک (مطالعه موردی: قائم شهر)

افزایش جمعیت شهرنشین و پیچیدگی روزافزون مسائل شهری، ضرورت توجه به مقوله بهره وری در مدیریت شهری را بیش از پیش نمایان ساخته است. این امر در شهرهای کوچک، به دلیل محدودیت منابع مالی و انسانی، از اهمیت دوچندانی برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل روش های بهبود بهره وری در مدیریت شهری کوچک، با مطالعه موردی شهر قائم شهر، به صورت مروری و با استناد به منابع علمی و داده های موجود، انجام شده است. در این مقاله، ضمن تبیین مبانی نظری بهره وری و شاخص های آن در مدیریت شهری، به بررسی چالش ها و فرصت های پیش روی شهرهای کوچکی مانند قائم شهر پرداخته می شود. روش شناسی تحقیق مبتنی بر تحلیل اسنادی و مرور نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی است. یافته های تحقیق نشان می دهد که بهبود بهره وری در مدیریت شهری قائم شهر مستلزم اتخاذ رویکردی چندبعدی است که شامل بهبود فرآیندهای داخلی، توسعه مشارکت شهروندی، استفاده از فناوری های نوین، اصلاح ساختار سازمانی و توسعه منابع انسانی می شود. نتایج حاکی از آن است که با وجود چالش هایی نظیر وابستگی به درآمدهای ناپایدار و کمبود نیروی انسانی متخصص، ظرفیت های قابل توجهی برای ارتقای بهره وری در این شهر وجود دارد. در نهایت، پیشنهادهایی کاربردی برای سیاست گذاران و مدیران شهری به منظور بهبود عملکرد و افزایش بهره وری در شهرداری قائم شهر ارائه می گردد. این پژوهش می تواند به عنوان یک راهنمای عملی برای سایر شهرهای کوچک ایران در راستای ارتقای بهره وری و ارائه خدمات بهتر به شهروندان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، بهره وری ، شهرهای کوچک ، قائم شهر ، ارزیابی عملکرد