فناوری بام سبز در محیط های شهری: مروری جامع بر عملکرد، خدمات اکوسیستمی و چالش های اجرا

فناوری بام سبز به عنوان راهکاری چندعملکردی برای ارتقای عملکرد زیست محیطی و تاب آوری ساختمان های شهری مطرح شده است. این مقاله مروری با تکیه بر ادبیات بین المللی، سیر تکامل، ویژگی های طراحی، مشخصات عملکردی، کاربردها و محدودیت های سامانه های بام سبز در بخش ساخت وساز را به صورت جامع و انتقادی بررسی می کند و عملکرد حرارتی، هیدرولوژیکی و زیست محیطی آن ها را در کنار ملاحظات سازه ای، اقتصادی و مقرراتی تحلیل می نماید. نتایج این مرور نشان می دهد که بام های سبز در صورت طراحی صحیح و اجرای متناسب با شرایط زمینه ای می توانند در کاهش دمای سطح بام، تعدیل تقاضای انرژی ساختمان، مدیریت رواناب و پشتیبانی از خدمات اکوسیستمی شهری نقش موثری ایفا کنند؛ با این حال، میزان اثربخشی آن ها به شدت وابسته به شرایط اقلیمی، پیکربندی سامانه، شیوه های نگهداری و سطح یکپارچگی با راهبردهای کلی طراحی ساختمان است. علاوه بر این، محدودیت های فنی، چالش های اقتصادی و ناهماهنگی در استانداردها و نظام های گواهی نامه همچنان از موانع اصلی گسترش این فناوری به شمار می روند. این مطالعه با تلفیق شواهد حاصل از پژوهش های عملکردمحور، تحلیل مطالعات موردی بین المللی و بررسی چارچوب های سیاستی، بر ضرورت گذار از رویکردهای نسخه محور به سوی پیاده سازی های مبتنی بر عملکرد و وابسته به زمینه تاکید کرده و در نهایت شکاف های پژوهشی کلیدی و مسیرهای آینده را با هدف بهبود ارزیابی بلندمدت عملکرد، سازگاری اقلیمی و هم راستایی میان علوم ساختمان، عمل حرفه ای و سیاست گذاری در ساخت وساز پایدار تبیین می کند.

کلیدواژه ها:

بام سبز ، ساخت وساز پایدار ، عملکرد حرارتی ، مدیریت رواناب ، جزیره حرارتی شهری ، استانداردهای ساختمان سبز