نقش تاکسی بیسیم بانوان در ارتقای امنیت و رفاه گردشگری زنان در شهر مشهد

در نظام لجستیک شهری مقاصد گردشگری مذهبی، امنیت جنسیتی پیوندی ناگسستنی با پایداری و تصویر ذهنی مقصد دارد. پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش «تاکسی بانوان» در ارتقای امنیت و رفاه گردشگران زن در کلان شهر مشهد و شناسایی چالش های زیست بوم شغلی رانندگان این حوزه انجام شد. این مطالعه با اتخاذ رویکردی آمیخته (کمی-کیفی)، از ابزار پرسشنامه برای گردآوری داده های ۲۰۷ گردشگر زن و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۰ خبره حوزه حمل ونقل و مدیریت شهری بهره جست. یافته های بخش کمی (تحلیل شده در SPSS ۲۳) تبیین گر آن است که حضور رانندگان زن به شکلی معنادار بر تقویت احساس امنیت (۴.۴۲) و سطح رضایت (۴.۳۰) گردشگران تاثیرگذار است؛ به طوری که این اثرگذاری در میان زنان غیربومی، مجرد و تحصیل کرده از غلظت بیشتری برخوردار بود. در بخش کیفی، تحلیل داده ها (در نرم افزار MAXQDA ۲۰۲۰) منجر به استخراج ۱۶ کد باز و ۸ کد محوری گردید که در قالب سه کلان چالش «ناامنی شغلی» (برآمده از مزاحمت های محیطی و عدم توازن دستمزد)، «تبعیض سیستماتیک ساختاری» و «فقدان حمایت های زیرساختی و آموزشی» دسته بندی شدند. نتایج این پژوهش ضمن همسویی با ادبیات پیشرو در حوزه توسعه پایدار شهری، رویکردهای کلاسیک و تقلیل گرا نسبت به نقش جنسیت در حمل ونقل را به چالش می کشد. در نهایت، با ارائه راهکارهای عملیاتی همچون «طراحی اپلیکیشن هوشمند نظارتی» و «تاسیس صندوق حمایت های صنفی»، چارچوبی نوین برای سیاست گذاری در حمل ونقل جنسیتی ارائه شده است که می تواند به عنوان الگویی بومی در مدیریت لجستیک مقاصد گردشگری مذهبی با نیازهای امنیتی ویژه، مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

امنیت زنان ، گردشگری مذهبی ، تاکسی بانوان ، عدالت جنسیتی ، حمل ونقل شهری