تاثیر فرم و ویژگی های محیطی فضاهای انتظار مراکز درمانی بر اضطراب کاربران

فضاهای انتظار در مراکز درمانی تنها محل نشستن و گذران زمان نیستند؛ بلکه تجربه ای روانی و اجتماعی برای بیماران و همراهان محسوب می شوند. این فضاها می توانند اضطراب را تشدید یا کاهش دهند. طراحی نامناسب، نور مصنوعی خشن، ازدحام و بی نظمی معمولا باعث افزایش استرس می شوند. در مقابل، طراحی انسان محور با نور طبیعی، فرم فضایی قابل درک و عناصر بایوفیلیک تجربه ی انتظار را آرام تر می کند. پژوهش حاضر با مرور مطالعات علمی و تحلیل هشت نمونه ی موردی بین المللی نشان می دهد که طراحی درمانی می تواند به طور مستقیم بر کاهش اضطراب و افزایش رضایت کاربران اثر بگذارد.

کلیدواژه ها:

فضاهای انتظار درمانی ، اضطراب بیماران ، نور طبیعی در معماری درمانی ، فرم فضایی قابل درک ، طراحی بایوفیلیک ، عناصر طبیعی در فضاهای درمانی ، معماری انسان محور ، رضایت بیماران ، نمونه های بین المللی طراحی بیمارستان ، معماری سلامت در ایران