مدل سازی ساختاری-تفسیری پیش ران های تحقق حکمرانی هوشمند شهری در شهرداری های کلانشهرهای ایران

تحقق حکمرانی هوشمند شهری یکی از الزامات اساسی برای ارتقای کارآمدی، شفافیت، پاسخگویی و یکپارچگی در مدیریت شهری کلانشهرها است. با وجود گسترش ادبیات شهر هوشمند، حکمرانی هوشمند در بستر شهرداری های ایران هنوز با چالش هایی همچون ناهماهنگی نهادی، ضعف یکپارچگی داده، محدودیت های فناورانه، ضعف مشارکت شهروندی و نبود سازوکارهای اجرایی منسجم مواجه است. از این رو، شناسایی و رتبه بندی پیش ران های تحقق حکمرانی هوشمند می تواند به تدوین سیاست های دقیق تر و طراحی مسیرهای اجرایی اثربخش کمک کند. هدف این پژوهش، مدل سازی ساختاری-تفسیری پیش ران های تحقق حکمرانی هوشمند شهری در شهرداری های کلانشهرهای ایران است. روش تحقیق از نوع کاربردی و مبتنی بر رویکرد آمیخته است و با بهره گیری از تکنیک ISM، روابط میان پیش ران های کلیدی استخراج و سطح بندی می شود. داده ها از طریق مرور ادبیات و نظر خبرگان حوزه مدیریت شهری، شهر هوشمند و حکمرانی گردآوری می شوند و سپس با تحلیل ساختاری-تفسیری، عوامل در سطوح مختلف اثرگذاری و وابستگی طبقه بندی می گردند. انتظار می رود یافته ها نشان دهند که برخی عوامل نهادی و زیرساختی، نقش پیش ران های زیربنایی را در شکل گیری حکمرانی هوشمند ایفا می کنند و عوامل مشارکتی و عملکردی در سطوح بالاتر قرار می گیرند. نتایج این پژوهش می تواند برای شهرداری های کلانشهرهای ایران، به ویژه در طراحی نقشه راه حکمرانی هوشمند، اولویت بندی مداخلات و اصلاح ساختارهای اجرایی مبنای علمی فراهم آورد. این مطالعه همچنین به غنای ادبیات حکمرانی هوشمند در کشورهای در حال توسعه و زمینه های شهری ایران کمک می کند.

کلیدواژه ها:

حکمرانی هوشمند ، شهرداری ، شهر هوشمند ، کلانشهرهای ایران ، مدل سازی ساختاری-تفسیری