پارک های چندمنظوره ترکیب فضاهای سبز با کاربری های فرهنگی، ورزشی و آموزشی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 8
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CASGC10_092
تاریخ نمایه سازی: 29 مرداد 1405
چکیده مقاله:
توسعه شهری معاصر با چالش های متعددی از جمله تراکم جمعیت، آلودگی هوا و کاهش فضاهای سبز مواجه است. در این میان، پارک های چندمنظوره به عنوان راهکاری نوین در برنامه ریزی شهری مطرح شده اند که می توانند ضمن تامین نیازهای تفریحی شهروندان، به ارائه خدمات فرهنگی، آموزشی و ورزشی نیز بپردازند. این فضاها با تلفیق عملکردهای مختلف، امکان استفاده حداکثری از اراضی شهری را فراهم می کنند و به ارتقای کیفیت زندگی شهروندان کمک می نمایند. رویکرد چندعملکردی در طراحی پارک های شهری پاسخی به محدودیت زمین در شهرهای متراکم و نیاز روزافزون به فضاهای عمومی پویا و زنده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی مفهوم پارک های چندمنظوره و تحلیل نقش آن ها در تلفیق فضاهای سبز با کاربری های فرهنگی، ورزشی و آموزشی انجام شده است. روش تحقیق مبتنی بر رویکرد توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و بررسی نمونه های موردی موفق در سطح ملی و بین المللی می باشد. تحلیل نمونه های داخلی مانند پارک چیتگر، پارک پردیسان و بوستان نهج البلاغه در تهران و همچنین پارک کوهسنگی در مشهد نشان می دهد که طراحی چندمنظوره پارک ها می تواند به افزایش کارایی این فضاها و جذب گروه های مختلف سنتی کمک شایانی نماید. یافته های تحقیق حاکی از آن است که پارک های چندمنظوره موفق، دارای ویژگی هایی مانند دسترسی مناسب، تنوع عملکردی، طراحی انسان محور و مشارکت شهروندان در فرآیند طراحی و مدیریت هستند. همچنین، تجارب جهانی نشان می دهد که این پارک ها می توانند به عنوان قطب های فرهنگی-اجتماعی عمل کرده و زمینه ساز تعاملات اجتماعی، ارتقای سلامت جسمانی و روانی و افزایش سرمایه اجتماعی در محلات شهری گردند. حضور عناصر فرهنگی همچون کتابخانه های روباز، آمفی تئاترها و گالری های هنری در کنار تاسیسات ورزشی، این فضاها را به مقصدی تمام وقت برای شهروندان تبدیل کرده است. در نهایت، مقاله با ارائه راهکارهای عملی برای طراحی، مدیریت و برنامه ریزی پارک های چندمنظوره به پایان می رسد. این راهکارها شامل رویکردهای نوین در مکان یابی، طراحی مشارکتی، تامین منابع مالی پایدار، ایجاد برنامه های منظم فرهنگی و ورزشی، استفاده از فناوری های نوین و توجه به نیازهای گروه های خاص است. اجرای موفق این راهکارها نیازمند همکاری میان بخشی و حمایت های قانونی و مالی از سوی نهادهای مرتبط شهری می باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
بابک غفورپور
مهندسی منابع طبیعی (گرایش محیط زیست)، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز