ادغام فناوری اینترنت اشیا (IoT) در پارک های شهری برای مدیریت پایدار منابع

توسعه پایدار شهری در عصر حاضر با چالش فزاینده ای تحت عنوان مدیریت بهینه منابع در فضاهای عمومی مواجه است. پارک های شهری به عنوان یکی از مهم ترین زیرساخت های سبز، مصرف کنندگان عمده منابع آب، انرژی و نیروی انسانی محسوب می شوند. رویکردهای سنتی مدیریت پارک ها عمدتا مبتنی بر الگوهای دوره ای و زمان بندی ثابت است که منجر به هدررفت قابل توجه منابع می شود. این پژوهش با هدف بررسی پتانسیل فناوری اینترنت اشیا در ایجاد تحول پارادایمی در مدیریت پارک های شهری صورت گرفته است. فناوری اینترنت اشیا با ایجاد امکان پایش بلادرنگ، تحلیل داده های محیطی و اجرای خودکار اقدامات کنترلی، بستری نوین برای گذار از مدیریت مبتنی بر تقویم به مدیریت مبتنی بر داده فراهم می آورد. بر اساس مطالعات موردی بین المللی، پیاده سازی سیستم های هوشمند آبیاری در پارک های شهری می تواند تا ۲۰ درصد در مصرف آب صرفه جویی کند. همچنین سیستم های روشنایی هوشمند مجهز به سنسورهای حرکتی و نور محیط، کاهش ۲۶ درصدی مصرف انرژی را در پروژه های شاخص به اثبات رسانده اند. در ایران نیز پژوهش های میدانی در پارک رازی تهران حاکی از صرفه جویی ۱۵ درصدی مصرف آب در برنامه ریزی هفتگی آبیاری هوشمند بوده است. با وجود مزایای متعدد، مسیر پیاده سازی این فناوری با چالش هایی نظیر هزینه های اولیه زیرساختی، نگرانی های امنیت سایبری و نیاز به دانش تخصصی همراه است. پژوهش حاضر با رویکردی نظام مند، ضمن شناسایی موانع موجود، راهکارهای عملیاتی متناسب با بافت پارک های شهری ایران را ارائه می دهد. تحلیل تطبیقی تجارب جهانی و داخلی نشان می دهد که موفقیت این طرح ها بیش از آنکه وابسته به پیشرفت های فناورانه باشد، به طراحی متناسب با زمینه، مشارکت ذی نفعان و ملاحظات بومی مرتبط است. در نهایت، این مقاله با ارائه چارچوبی جامع متشکل از مولفه های فنی، مدیریتی و اجتماعی، زمینه را برای تصمیم گیری آگاهانه مدیران شهری و برنامه ریزان فراهم می سازد. یافته ها حاکی از آن است که سرمایه گذاری در زیرساخت های IoT پارک های شهری، ضمن کاهش هزینه های جاری در میان مدت، به ارتقای کیفیت تجربه شهروندان و افزایش تاب آوری زیست محیطی کلان شهرها می انجامد.

کلیدواژه ها:

اینترنت اشیا ، پارک های شهری ، مدیریت پایدار منابع ، شهر هوشمند