کاربرد مصالح هوشمند و پایدار در بهبود عملکرد سازه ها در اقلیم های چهارگانه ایران: رویکردی بر بهینه سازی مصرف انرژی و دوام سازه ای

با تشدید بحران انرژی و تغییرات اقلیمی، صنعت ساختمان نیازمند بازنگری در استفاده از مصالح سنتی است و ایران با دارا بودن اقلیم های متنوع، چالش های متفاوتی از جمله اتلاف حرارتی در مناطق سرد و بارهای سرمایشی سنگین در مناطق گرم را تجربه می کند. هدف این پژوهش، تحلیل نقش مصالح هوشمند (مانند مصالح تغییر فازدهنده، شیشه های کروموژنیک و آلیاژهای حافظه دار) و مصالح پایدار (مانند بتن سبز و مواد بازیافتی) در ارتقای عملکرد انرژی و سازه ای ساختمان های ایران است. روش تحقیق در این مطالعه توصیفی-تحلیلی بوده و با بررسی منابع کتابخانه ای و داده های شبیه سازی شده، کارایی این مصالح در چهار اقلیم اصلی ایران (معتدل و مرطوب، گرم و خشک، سرد و کوهستانی، گرم و مرطوب) ارزیابی شده است. نتایج نشان می دهد که به کارگیری مصالح هوشمند متناسب با هر اقلیم می تواند تا ۴۰٪ در کاهش مصرف انرژی و افزایش ۲۰٪ در طول عمر مفید سازه موثر باشد.

کلیدواژه ها:

مصالح هوشمند ، معماری پایدار ، اقلیم های ایران ، بهینه سازی انرژی ، مصالح تغییرفاز دهنده(PCM) ، بتن سبز