بررسی و ارزیابی معماری ایرانی – اسلامی و تاثیر آن بر کیفیت زندگی ساکنان (مطالعه موردی بافت مسکونی سنتی شهر گرگان)

معماری ایرانی– اسلامی به عنوان یکی از جلوه های بارز فرهنگ و تمدن ایران، همواره نقشی فراتر از پاسخ گویی صرف به نیازهای کالبدی ایفا کرده و در شکل دهی به الگوهای زیستی، تعاملات اجتماعی و کیفیت زندگی ساکنان موثر بوده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی و ارزیابی شاخصه های معماری ایرانی – اسلامی و تحلیل تاثیر آن ها بر کیفیت زندگی، به مطالعه موردی بافت مسکونی سنتی شهر گرگان می پردازد. روش تحقیق توصیفی – تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، اسناد تاریخی و تحلیل نمونه های منتخب معماری گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که اصولی چون درون گرایی، سلسله مراتب فضایی، پاسخ گویی اقلیمی و استفاده از مصالح بومی، نقش مهمی در ارتقای آسایش محیطی، تعاملات اجتماعی و حس تعلق مکانی ساکنان داشته اند. نتایج این پژوهش می تواند به عنوان مبنایی برای بازخوانی و به کارگیری آگاهانه اصول معماری ایرانی – اسلامی در طراحی مسکن معاصر شهر گرگان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

معماری ایرانی – اسلامی ، کیفیت زندگی ، مسکن سنتی ، گرگان ، هویت مکانی