ارزیابی تاب آوری لرزه ای شبکه فاضلاب شهری

شبکه فاضلاب شهری به عنوان یکی از شریان های حیاتی، زیرساختی نقش کلیدی در حفظ بهداشت عمومی و محیط زیست ایفا می کند. تجربیات زلزله های اخیر نشان داده است که اختلال در این شبکه به دلیل آسیب پذیری لرزه ای می تواند منجر به پیامدهای ثانویه ای نظیر آلودگی منابع آب، شیوع بیماری و اختلال در فرآیند اسکان اضطراری شود. رویکردهای سنتی مبتنی بر تحلیل ریسک صرفا به پیش بینی میزان خرابی می پردازند، در حالی که مفهوم تاب آوری فراتر از آن می باشد که توانایی سیستم را برای حفظ عملکرد، جذب اختلال و بازیابی سریع را مورد سنجش قرار می دهد. در این پژوهش با مرور نظام مند منابع معتبر (FEMA)، گزارش های زلزله نیوزلند و ژاپن، شاخص های کلیدی موثر بر تاب آوری لرزه ای شبکه فاضلاب استخراج و دسته بندی شده اند. این شاخص ها شامل چهار بعد اصلی هستند: (۱) استحکام فنی (جنس، قطر، عمق و سن لوله ها، کیفیت اتصالات)، (۲) قابلیت اطمینان (وجود مسیرهای جایگزین و خطوط موازی)، (۳) سرعت بازیابی (دسترسی به تجهیزات تعمیر، نیروی انسانی متخصص و وضعیت راه های دسترسی) و (۴) قابلیت تطابق (امکان بهره برداری موقت از خطوط دیگر یا استفاده از روش های تعمیر اضطراری). در پایان و به عنوان دستاورد اصلی، مقاله یک ماتریس ارزیابی تاب آوری ارائه می شود که مدیران بحران می توانند بدون نیاز به نرم افزار تاب آوری، هر بخش از شبکه را امتیازدهی کرده و نقاط ضعف اولویت دار را شناسایی کنند. این پژوهش نتیجه می گیرد که ارتقای تاب آوری شبکه فاضلاب نیازمند سرمایه گذاری هدفمند بر اساس خروجی این ماتریس است.

کلیدواژه ها:

تاب آوری لرزه ای شبکه فاضلاب شهری ، مدیریت بحران ، ارزیابی کیفی ، اولویت بندی اقدامات