از ناآگاهی تا تخصص طراحی مدل تدریس، روانشناختی - آموزشی برای توانمندسازی دانشجویان معماری فاقد بنیه علمی در فرایند یادگیری مفاهیم پیچیده معماری در دانشگاه آزاد بیرجند

دانشجویان تازه وارد رشته معماری در دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند اغلب با فقدان کامل دانش تخصصی و بنیه علمی لازم وارد دوره تحصیلی می شوند. این خلا آموزشی که ریشه در نظام پذیرش بدون پیش نیاز دانشگاه های آزاد دارد، باعث شکاف عمیق بین توانمندی های ورودی و انتظارات برنامه درسی معماری می شود. پژوهش حاضر با رویکرد روانشناختی-آموزشی، به طراحی مدلی نوین برای تدریس مفاهیم پیچیده معماری به دانشجویانی می پردازد که تقریبا فاقد هرگونه آشنایی با مبانی ریاضی فیزیکی و هندسی هستند. این مدل بر اساس نظریه های سازنده گرایی، یادگیری تطبیقی و روانشناسی شناختی طراحی شده و شامل سه مرحله اصلی است: (۱) ارزیابی دقیق سطح بیسوادی علمی و شکاف های دانشی دانشجویان، (۲) بازسازی تدریجی ساختارهای شناختی از طریق آموزش پله پله و استفاده از استعاره های بصری و (۳) ایجاد انگیزش درونی و خودکارآمدی برای یادگیری مستمر. داده های پژوهش از طریق مشاهده مشارکتی، مصاحبه عمیق و آزمون های شناختی از ۴۵ دانشجوی ورودی سال های ۱۴۰۲-۱۴۰۳ گردآوری شد. یافته ها نشان می دهد که اجرای این مدل به کاهش ۶۵ درصد نرخ افت تحصیلی و افزایش معنادار عملکرد یادگیری در نیمسال اول منجر شده است. این پژوهش چارچوبی عملیاتی برای اساتید معماری فراهم می آورد تا بتوانند با درک عمیق تر از موانع روانشناختی و شناختی دانشجویان فرایند یادگیری را از مرحله بیسوادی علمی تا تخصص حرفه ای هدایت کنند.

کلیدواژه ها:

بیسوادی علمی ، دانشجویان ، مدل تدریس روانشناختی - آموزشی ، معماری ، فقدان بنیه علمی ، یادگیری مفاهیم پیچیده ، توانمندسازی ، دانشجویان دانشگاه آزاد بیرجند