بررسی تاثیر مصالح بازیافتی ساختمانی بر معماری پایدار
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 10
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CASGC10_001
تاریخ نمایه سازی: 29 مرداد 1405
چکیده مقاله:
صنعت ساخت و ساز یکی از بزرگ ترین مصرف کنندگان منابع طبیعی و تولیدکنندگان پسماند در جهان است و سهم قابل توجهی در مصرف انرژی، تخریب محیط زیست و انتشار آلاینده ها دارد. در این میان معماری پایدار به عنوان رویکردی نوین در طراحی و ساخت با هدف کاهش اثرات منفی زیست محیطی، ارتقای کیفیت محیط ساخته شده و پاسخگویی به نیازهای اقتصادی و اجتماعی بر انتخاب آگاهانه مصالح، بهینه سازی مصرف منابع و مدیریت چرخه عمر ساختمان ها تاکید دارد. یکی از راهکارهای موثر در این زمینه استفاده از مصالح بازیافتی ساختمانی است که می تواند نقش مهمی در کاهش انرژی نهفته، مصرف مواد اولیه و حجم پسماندهای عمرانی ایفا کند. روش تحقیق این پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است که در آن داده ها از مقالات علمی، کتاب های تخصصی و گزارش های معتبر بین المللی گردآوری شده و با رویکرد تحلیل کیفی، شاخص هایی نظیر انرژی نهفته کاهش، پسماند، دوام سازه و کیفیت محیطی مورد بررسی قرار گرفته اند. در بخش بحث انواع مصالح بازیافتی شامل بتن، فلزات، چوب، شیشه، پلاستیک و آسفالت تحلیل شده و قابلیتها، مزایا و حوزه های کاربرد آنها در معماری پایدار تبیین گردیده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که بتن بازیافتی می تواند به طور موثری مصرف سنگدانه های طبیعی و حجم نخاله های ساختمانی را کاهش دهد؛ فلزات بازیافتی با برخورداری از دوام بالا و انرژی نهفته کمتر گزینه ای مناسب برای سازه و نما محسوب می شوند؛ چوب بازیافتی ضمن حفظ منابع جنگلی به بهبود کیفیت محیط داخلی کمک می کند؛ شیشه بازیافتی با افزایش بهره گیری از نور طبیعی موجب کاهش مصرف انرژی روشنایی می شود؛ پلاستیک بازیافتی در تولید مصالح سبک و مقاوم نقش دارد و آسفالت بازیافتی امکان صرفه جویی قابل توجه در منابع و هزینه های عمرانی را فراهم می سازد. در نتیجه گیری می توان بیان کرد که استفاده هدفمند از مصالح بازیافتی علاوه بر کاهش اثرات منفی زیست محیطی صنعت ساخت و ساز، موجب بهبود عملکرد ساختمان، افزایش دوام، ارتقای آسایش کاربران و کاهش هزینه های چرخه عمر می شود. بر این اساس، به کارگیری مصالح بازیافتی نه تنها یک انتخاب زیست محیطی بلکه راهبردی موثر در تحقق معماری پایدار و دستیابی به اهداف توسعه پایدار به شمار می رود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سعید دلبری
استاد معماری دانشگاه ملی و مهارت دانشکده شهید محمد منتظری، مشهد، ایران
یونس سائی
دانشجو معماری دانشگاه ملی و مهارت دانشکده شهید محمد منتظری، مشهد
محمدرضا آلبوحاج علی
دانشجو کارشناسی معماری دانشگاه ملی و مهارت دانشکده شهید محمد منتظری، مشهد