عدالت آموزشی و نقش مدرسه در حمایت از دانش آموزان محروم

در پاردایم های نوین حکمرانی و توسعه پایدار، بسترسازی جهت احقاق حقوق بنیادین آحاد جامعه و ریشه کنی اشکال مختلف نابرابری های نهادینه شده، به عنوان یکی از کلیدی ترین شاخص های پویایی، کارآمدی و پایداری نظام های تربیتی و اجتماعی معاصر قلمداد می شود. عدالت آموزشی و فراهم سازی فرصت های متوازن یادگیری، پتانسیل شگرفی برای درهم شکستن چرخه های معیوب توارث فقر، ارتقای سرمایه فکری و تسهیل فرآیند تحرک اجتماعی پویا در میان دهک های پایین درآمدی دارد که متاسفانه همواره تحت تاثیر نابرابری های فزاینده محیطی و ساختاری قرار گرفته است. هدف اصلی این پژوهش بنیادین و ژرف، تبیین ابعاد مختلف نابرابری و واکاوی چندبعدی نقش و کارکرد حمایتی نهاد مدرسه در پشتیبانی از دانش آموزان محروم است که با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و مرور سیستماتیک اسناد بالادستی و ادبیات نظری پیشین انجام پذیرفته است. یافته های کلیدی این مطالعه نشانگر آن است که پویایی فرآیندهای درون مدرسه ای، جو عاطفی مثبت، و نقش آفرینی فعال کادر آموزشی در کنار حمایت های هدفمند معیشتی و روان شناختی، می توانند به عنوان پادتنی کارآمد در برابر اثرات مخرب فقر خانوادگی عمل کنند. در نهایت، این نتیجه گیری کلی حاصل می شود که گذار از رویکردهای منفعل سنتی به سمت مدل های پیش کنشگر مدرسه محور، ضرورت غیرقابل انکاری است که نیازمند اعطای اختیارات ساختاری بیشتر به مدارس و بازتعریف زنجیره توزیع منابع در راستای بهینه سازی فرآیندهای تربیتی است.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، کارکرد حمایتی مدرسه ، دانش آموزان محروم ، بازتولید طبقاتی ، سرمایه اجتماعی تربیتی ، محیط های کم برخوردار