دانش آموزان در سایه خشونت خانوادگی؛ تحلیل تاثیر رفتارهای پرخاشگرانه والدین بر عملکرد آموزشی، تربیتی و روانی

خانواده به عنوان نخستین و مهم ترین نهاد تربیتی، نقش اساسی در شکل گیری شخصیت، سلامت روان و موفقیت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. در این میان، رفتارهای خشونت آمیز و پرخاشگرانه والدین می تواند آثار نامطلوبی بر ابعاد مختلف رشد کودکان و نوجوانان بر جای گذارد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل تاثیر رفتارهای پرخاشگرانه والدین بر عملکرد آموزشی، تربیتی و روانی دانش آموزان انجام شده است. نتایج مطالعات نشان می دهد که قرار گرفتن مستمر دانش آموزان در معرض خشونت کلامی، روانی یا جسمی، موجب کاهش اعتمادبه نفس، افزایش اضطراب و استرس، افت انگیزه تحصیلی، کاهش تمرکز و بروز مشکلات رفتاری در محیط مدرسه می شود. همچنین این دانش آموزان در مقایسه با همسالان خود، بیشتر در معرض افت تحصیلی، انزوای اجتماعی، پرخاشگری متقابل و اختلال در برقراری روابط موثر با دیگران قرار دارند. یافته ها بیانگر آن است که تداوم فضای تنش آلود در خانواده می تواند فرآیند یادگیری و رشد عاطفی دانش آموزان را با چالش های جدی مواجه سازد. بر این اساس، ارتقای آگاهی والدین نسبت به شیوه های فرزندپروری مثبت، توسعه مهارت های ارتباطی، بهره گیری از مشاوره های خانوادگی و تقویت همکاری میان خانه و مدرسه از مهم ترین راهکارهای پیشگیری و کاهش پیامدهای ناشی از خشونت خانوادگی محسوب می شود. ایجاد محیطی امن، آرام و حمایتگر در خانواده می تواند نقش موثری در بهبود عملکرد آموزشی، تربیتی و سلامت روان دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

خشونت خانوادگی ، رفتارهای پرخاشگرانه والدین ، عملکرد آموزشی ، تربیت دانش آموزان ، سلامت روان ، پیشرفت تحصیلی ، خانواده و مدرسه