یادگیری علوم تجربی از طریق پرسش های باز: الگویی برای تقویت کنجکاوی و تفکر علمی

یادگیری علوم تجربی زمانی می تواند به درک عمیق و پایدار منجر شود که دانش آموز در فرایند یادگیری نقش فعال داشته باشد و صرفا دریافت کننده اطلاعات علمی نباشد. یکی از رویکردهای موثر در این زمینه، استفاده از پرسش های باز است؛ پرسش هایی که دانش آموز را به مشاهده، جست وجو، طرح فرضیه، بررسی شواهد، گفت وگو و استدلال دعوت می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش یادگیری علوم تجربی از طریق پرسش های باز در تقویت کنجکاوی و تفکر علمی دانش آموزان و با رویکرد مروری و تحلیلی انجام شده است. در این مقاله، با بررسی دیدگاه ها و یافته های پژوهش های مرتبط، ظرفیت های آموزشی پرسش های باز در فعال سازی دانش پیشین، افزایش مشارکت، تقویت انگیزه درونی، توسعه مهارت های کاوشگری و بهبود توانایی استدلال علمی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های حاصل از بررسی منابع نشان می دهد که پرسش های باز می توانند محیط یادگیری را از انتقال یک سویه اطلاعات به موقعیتی برای کشف، گفت وگو و تولید معنا تبدیل کنند. همچنین، این رویکرد با فراهم کردن فرصت برای بیان ایده ها، بررسی پاسخ های متفاوت و استفاده از شواهد، زمینه مناسبی برای رشد تفکر انتقادی و علمی فراهم می سازد. نقش معلم در طراحی پرسش های هدفمند، ایجاد فضای امن برای پرسشگری، ارائه بازخورد مناسب و هدایت دانش آموزان بدون محدود کردن استقلال فکری آنان، در اثربخشی این روش اهمیت اساسی دارد. بر اساس نتایج، استفاده هدفمند از پرسش های باز می تواند ضمن حفظ کنجکاوی طبیعی دانش آموزان، آن را به کنجکاوی علمی هدایت کرده و زمینه شکل گیری یادگیری عمیق، استقلال فکری و نگرش مثبت نسبت به علوم تجربی را فراهم کند.

کلیدواژه ها:

پرسش های باز ، یادگیری علوم تجربی ، کنجکاوی علمی ، تفکر علمی