کاربرد هوش مصنوعی در شناسایی تفاوت های فردی و نیازهای یادگیری دانش آموزان

هدف این مقاله تبیین کاربرد هوش مصنوعی در شناسایی تفاوت های فردی و نیازهای یادگیری دانش آموزان و روشن سازی نقش آن در بهبود کیفیت تصمیم گیری آموزشی است. مسئله اصلی مقاله آن است که کلاس های امروز از نظر توان شناختی، سرعت یادگیری، انگیزه، پیش دانسته ها، سبک دریافت اطلاعات و نیازهای حمایتی یکسان نیستند و آموزش یکسان برای همه دانش آموزان نمی تواند پاسخگوی این گوناگونی باشد. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. بر پایه بررسی های انجام شده، هوش مصنوعی می تواند با تحلیل داده های یادگیری، شناسایی الگوهای خطا، سنجش میزان پیشرفت، تشخیص دشواری های پنهان و ارائه بازخوردهای فردمحور، تصویر دقیق تری از وضعیت یادگیری دانش آموزان در اختیار معلم قرار دهد. نتایج مقاله نشان می دهد که بهره گیری آگاهانه از هوش مصنوعی، زمانی اثربخش است که در کنار تجربه تربیتی معلم، اصول اخلاقی، حفظ حریم داده ها، عدالت آموزشی و پرهیز از برچسب زنی به دانش آموزان قرار گیرد. همچنین کاربرد درست این فناوری می تواند به طراحی مسیرهای یادگیری منعطف، حمایت از دانش آموزان نیازمند کمک بیشتر، تقویت توانمندی دانش آموزان پیشرو، کاهش فاصله یادگیری، افزایش دقت ارزشیابی و فراهم سازی زمینه آموزش عادلانه تر در مدرسه کمک کند و ارتباط میان شناخت دانش آموز، برنامه ریزی آموزشی و پشتیبانی هدفمند را استحکام بخشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تفاوت های فردی ، نیازهای یادگیری ، یادگیری شخصی سازی شده ، عدالت آموزشی ، دانش آموزان