کاربرد واقعیت مجازی و واقعیت افزوده درآموزش وپرورش
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 43
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EICLC01_046
تاریخ نمایه سازی: 28 مرداد 1405
چکیده مقاله:
در عصر شتاب گیرنده تحولات فناورانه و دیجیتالی شدن فزاینده تمامی ابعاد زندگی بشری، آموزش وپرورش به عنوان یکی از بنیادی ترین ارکان پیشرفت فردی و اجتماعی ناگزیر است با سرعتی متناسب با این تغییرات، ساختارها، روش ها و ابزارهای خود را بازتعریف کند، زیرا ادامه مسیر با رویکردهای سنتی در محیطی که دانش آموزان با ذهنیت، انتظارات و تجربیاتی کاملا متفاوت به کلاس های درس وارد می شوند، نه تنها کارآمد نخواهد بود، بلکه به افت کیفیت آموزش و کاهش انگیزه یادگیری منجر خواهد شد.واقعیت مجازی (Virtual Reality) و واقعیت افزوده (Augmented Reality) به عنوان دو فناوری نوظهور و تحول آفرین، ظرفیتی بی سابقه برای بازآفرینی تجربه یادگیری در محیط های آموزشی فراهم آورده اند که از طریق غوطه ورسازی کامل یا نیمه کامل دانش آموز در محیط های شبیه سازی شده، امکان یادگیری تجربه محور، چندحسی و عمیقا تعاملی را فراهم می کنند و مرز میان دانش نظری و تجربه واقعی را به شکلی چشمگیر کاهش می دهند.این پژوهش با هدف بررسی جامع کاربردهای عملی فناوری های واقعیت مجازی و واقعیت افزوده در آموزش مدارس انجام شده است و تلاش می کند با مرور نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی انجام گرفته در این حوزه، تصویری شفاف و مبتنی بر شواهد از مزایا، محدودیت ها، چالش ها و چشم اندازهای این فناوری ها در بافت نظام آموزشی ایران ارائه دهد.روش این پژوهش مبتنی بر تحلیل محتوا و مرور نظام مند ادبیات علمی موجود است، که از طریق جستجو در پایگاه های داده معتبر داخلی و خارجی، مطالعات منتشرشده در بازه زمانی ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۲ (شمسی) مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته اند.یافته های این پژوهش نشان می دهد که استفاده هدفمند از واقعیت مجازی و واقعیت افزوده در کلاس های درس، به طور معناداری میزان درک مفاهیم، ماندگاری اطلاعات در حافظه بلندمدت و انگیزه یادگیری دانش آموزان را افزایش می دهد، در حالی که موانع جدی ای از جمله هزینه های بالای تهیه تجهیزات، نبود محتوای آموزشی استاندارد، و عدم آمادگی کافی معلمان برای بهره گیری از این فناوری ها همچنان بر سر راه توسعه گسترده آن ها در مدارس ایران قرار دارد.در مجموع، می توان نتیجه گرفت که واقعیت مجازی و واقعیت افزوده نه به عنوان جایگزین معلم، بلکه به مثابه ابزارهای توانمندسازی تجربه یادگیری، پتانسیل بسیار بالایی برای تحول کیفی آموزش مدارس دارند و سرمایه گذاری هدفمند در زیرساخت ها، تولید محتوا و آموزش معلمان، پیش شرط اصلی بهره مندی از این ظرفیت هاست.
کلیدواژه ها:
واقعیت مجازی ، واقعیت افزوده ، آموزش مدارس ، فناوری های آموزشی ، یادگیری تجربه محور ، تحول دیجیتال در آموزش
نویسندگان
جواد کاظمی
کارشناسی ارشد مدیریت فناوری اطلاعات، دانشگاه آزاد علوم تحقیقات