کاربرد روش های تدریس خلاق در مدارس

تحول در ساختارهای تربیتی و حرکت به سمت خلاقیت برآیند، مستلزم شناسایی، واکاوی و متلاشی کردن سیستماتیک موانع و بازدارنده هایی است که پتانسیل های تفکر واگرا را در فراگیران سرکوب می کنند. این پژوهش کلاسی، تفصیلی و دایره المعارفی با هدف واکاوی همه جانبه، کالبدشکافی پداگوژیک و ارائه راه حل های مهار ملموس برای «موانع خلاقیت در نظام های آموزشی» تدوین شده است. یافته های این مطالعه گسترده با اتکا بر روش شناسی توصیفی-تحلیلی و مدل های پیشرفته علوم اعصاب تربیتی نشان می دهند که موانع خلاقیت در چهار لایه ساختاری (برنامه های درسی صلب و امتحانات هماهنگ)، محیطی (ارگونومی سنتی و تراکم بالای کلاس)، مهارتی (کمبود دانش پداگوژیک مربیان) و روان شناختی (ترس از قضاوت و تثبیت کارکردی ذهن) شبکه بندی شده اند. این نوشتار ضمن تبیین مکانیزم های عصب شناختی انسداد ایده پردازی، به بررسی تفاوت های فردی در سبک های شناختی پرداخته و با ترسیم ماتریس توازن پداگوژیک، راهکارهای علمی و ساختارشکنی چون استقرار روبریک های سنجش اصیل، استفاده از داربست بندی شناختی و بازطراحی ماژولار اتمسفر آموزشی را برای گشایش این بن بست ها ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

موانع خلاقیت ، نظام های آموزشی ، تفکر واگرا ، تثبیت کارکردی ، بار شناختی ، ارزشیابی اصیل ، علوم اعصاب تربیتی ، سبک های شناختی ، داربست بندی پداگوژیک.