شخصی سازی آموزش ریاضی براساس تفاوت های فردی دانش آموزان

این مقاله با هدف تبیین جایگاه شخصی سازی آموزش ریاضی براساس تفاوت های فردی دانش آموزان تدوین شده و می کوشد نشان دهد که یادگیری ریاضی زمانی اثربخش تر می شود که سطح آمادگی، سرعت یادگیری، پیش دانسته ها، نگرش، انگیزش، اضطراب، سبک پردازش ذهنی و توانایی حل مسئله هر دانش آموز در طراحی آموزش مورد توجه قرار گیرد. مسئله اصلی مقاله آن است که آموزش یکسان و غیرمنعطف در کلاس های ناهمگون، فرصت فهم عمیق مفاهیم ریاضی را برای همه دانش آموزان فراهم نمی کند و می تواند به کاهش اعتمادبه نفس، افزایش ترس از خطا و افت مشارکت کلاسی منجر شود. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی و توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. یافته های مقاله نشان می دهد که شخصی سازی آموزش ریاضی از طریق شناخت دقیق وضعیت یادگیری، تنظیم سطح تمرین ها، ارائه مثال های متنوع، طراحی تکلیف های چندسطحی، بازخورد فردی، گروه بندی انعطاف پذیر و ارزشیابی فرایندی می تواند زمینه رشد تدریجی دانش آموزان را فراهم سازد. نتیجه مقاله بیانگر آن است که توجه به تفاوت های فردی، آموزش ریاضی را از انتقال یکسان محتوا به فرایندی هدایت شده، انسانی، عادلانه و متناسب با نیازهای واقعی یادگیرندگان تبدیل می کند و نقش معلم را در طراحی مسیرهای یادگیری موثرتر می سازد.

کلیدواژه ها:

شخصی سازی آموزش ، آموزش ریاضی ، تفاوت های فردی ، یادگیری دانش آموزان ، ارزشیابی فرایندی ، انگیزش تحصیلی