رابطه سبک تدریس معلمان با انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان نسل امروز

هدف مقاله حاضر بررسی رابطه سبک تدریس معلمان با انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان نسل امروز است. مسئله اصلی مقاله آن است که دگرگونی های شناختی، هیجانی، رسانه ای و اجتماعی دانش آموزان، الگوهای سنتی تدریس را با چالش روبه رو کرده و ضرورت توجه به سبک های تدریس سازگار با نیازهای نوین یادگیری را افزایش داده است. این مقاله می کوشد نشان دهد که سبک تدریس معلم، تنها شیوه انتقال محتوا نیست، بلکه عاملی اثرگذار در شکل گیری علاقه، خودباوری، مشارکت، تمرکز، مسئولیت پذیری و کیفیت یادگیری دانش آموزان به شمار می رود. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. بررسی مفهومی موضوع نشان می دهد سبک های تدریس حمایتی، مشارکتی، انعطاف پذیر و ساختارمند می توانند از راه تقویت احساس شایستگی، اختیار، تعلق و دریافت بازخورد سازنده، انگیزش تحصیلی دانش آموزان را افزایش دهند و زمینه بهبود عملکرد تحصیلی آنان را فراهم سازند. همچنین یافته های تحلیلی مقاله بیانگر آن است که ناهماهنگی سبک تدریس با ویژگی های نسل امروز، موجب کاهش رغبت، افت تمرکز، ضعف مشارکت و کاهش کیفیت یادگیری می شود. بر این اساس، بازآفرینی نقش معلم، طراحی تدریس تعاملی و توجه به تفاوت های فردی، شرط اساسی ارتقای انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان امروز محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

سبک تدریس ، انگیزش تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، نسل امروز ، یادگیری تعاملی ، نقش معلم