بررسی تاثیر استفاده از نمایش خلاق و اجرای شعری بر ارتقای انگیزه یادگیری ادبیات فارسی در دانش آموزان پایه هفتم

این اقدام پژوهی با هدف بررسی علل بی علاقگی دانش آموزان پایه هفتم دبیرستان پروین به درس ادبیات فارسی و ارائه راهکارهای مناسب برای افزایش انگیزه و مشارکت آنان انجام شد. در بررسی های اولیه مشخص شد که بخش قابل توجهی از دانش آموزان، درس ادبیات فارسی را درسی حفظی، خشک و کم جاذبه تلقی می کنند و در فعالیت های آموزشی این درس، مشارکت محدودی دارند. برای شناخت دقیق تر مسئله، از روش هایی نظیر مشاهده مستقیم، گفت وگو با دانش آموزان، مشورت با همکاران، بررسی تکالیف و جلب نظر اولیا استفاده شد. پس از تحلیل داده ها، راه حل هایی مانند استفاده از روش های تدریس فعال، قصه گویی، شعرخوانی، فعالیت های گروهی، نمایش، تشویق مناسب و ارتباط دادن محتوای درس با زندگی روزمره دانش آموزان طراحی و اجرا شد. نتایج اجرای این راه حل ها نشان داد که میزان علاقه مندی دانش آموزان به درس ادبیات فارسی از حدود ۳۰ درصد به ۸۰ تا ۸۵ درصد و میزان مشارکت کلاسی آنان از حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد به حدود ۸۰ درصد افزایش یافته است. همچنین کیفیت فعالیت های نوشتاری و شفاهی دانش آموزان نیز بهبود چشمگیری پیدا کرد. یافته های پژوهش نشان داد که با تغییر روش تدریس از شیوه سنتی و معلم محور به شیوه ای فعال، خلاقانه و دانش آموزمحور، می توان انگیزه و علاقه دانش آموزان را نسبت به درس ادبیات فارسی به طور موثر افزایش داد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، ادبیات فارسی ، پایه هفتم ، انگیزه تحصیلی ، مشارکت کلاسی ، روش تدریس فعال