بازاندیشی در روش های تدریس برای پرورش یادگیرندگان مستقل، خلاق و مسئله محور در مدارس

این مقاله با هدف تبیین ضرورت بازاندیشی در روش های تدریس برای پرورش یادگیرندگان مستقل، خلاق و مسئله محور در مدارس تدوین شده است. تحول شرایط آموزشی، تغییر نیازهای دانش آموزان و گسترش موقعیت های پیچیده یادگیری نشان می دهد که روش های حافظه محور و معلم محور، به تنهایی پاسخگوی تربیت نسل توانمند، پرسشگر و تصمیم گیر نیستند. در این مقاله، استقلال یادگیری به عنوان توانایی دانش آموز در هدف گذاری، برنامه ریزی، پیگیری و ارزیابی مسیر یادگیری بررسی شده و خلاقیت به مثابه ظرفیت تولید ایده های تازه، نگاه چندجانبه به مسائل و عبور از پاسخ های قالبی مورد توجه قرار گرفته است. همچنین، مسئله محوری به عنوان رویکردی برای پیوند دادن آموخته های مدرسه ای با موقعیت های واقعی زندگی تحلیل شده است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. نتایج نشان می دهد که بازآفرینی روش های تدریس، زمانی به بهبود یادگیری می انجامد که معلم نقش هدایتگر، طراح موقعیت های یادگیری، تقویت کننده گفت وگو و فراهم کننده فرصت انتخاب را بر عهده گیرد. یافته های مقاله بیانگر آن است که تدریس فعال، پرسش محور، مشارکتی و مسئله محور می تواند زمینه رشد خودتنظیمی، اعتماد به اندیشه، خلاقیت آموزشی و توان حل مسئله را در دانش آموزان فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس ، یادگیرنده مستقل ، خلاقیت آموزشی ، یادگیری مسئله محور ، خودتنظیمی ، مدرسه