ارتقای رغبت دانش آموزان به یادگیری در عصر دیجیتال؛ بررسی نقش روش های تدریس، فناوری آموزشی و عوامل روان شناختی

رغبت دانش آموزان به یادگیری در عصر دیجیتال به یکی از شاخص های مهم کیفیت آموزش تبدیل شده است، زیرا دگرگونی سبک زندگی، گسترش ابزارهای هوشمند و تنوع نیازهای یادگیرندگان، الگوهای سنتی آموزش را با چالش های تازه روبه رو کرده است. هدف این مقاله تبیین نقش روش های تدریس، فناوری آموزشی و عوامل روان شناختی در افزایش علاقه، مشارکت و پایداری یادگیری دانش آموزان است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. یافته های مقاله نشان می دهد رغبت یادگیری زمانی تقویت می شود که تدریس از حالت انتقال یک سویه دانش فاصله بگیرد و به سمت مشارکت فعال، پرسش گری، مسئله محوری، تجربه موفقیت و بازخورد سازنده حرکت کند. فناوری آموزشی نیز در صورتی می تواند به افزایش انگیزه کمک کند که هدفمند، متناسب با سن، نیاز و سطح توانایی دانش آموزان به کار گرفته شود و جایگزین رابطه انسانی معلم و یادگیرنده نگردد. عوامل روان شناختی مانند خودباوری تحصیلی، احساس شایستگی، اختیار در یادگیری، امنیت روانی، تعلق کلاسی و حمایت خانواده، زمینه درونی رغبت را شکل می دهد. نتیجه مقاله بیانگر آن است که ارتقای رغبت یادگیری در عصر دیجیتال نیازمند پیوند سنجیده میان تدریس خلاق، فناوری آموزشی معنادار و توجه عمیق به انگیزش و سلامت روانی دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

رغبت یادگیری ، عصر دیجیتال ، فناوری آموزشی ، روش های تدریس ، انگیزش تحصیلی ، عوامل روان شناختی